Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2011 (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ!)

Ο Τζούλιαν Σο γεννήθηκε το 1985 στη Νέα Ζηλανδία και έχει ήδη βραβευτεί σε διεθνή φεστιβάλ για δύο ντοκιμαντέρ που σκηνοθέτησε ο ίδιος: το πρώτο για μια διάσημη drag-queen και ακτιβίστρια στη Νότια Αφρική και το δεύτερο για την εθνική ομάδα ράγκμπι της πατρίδας του. Πριν από ένα μήνα κυκλοφόρησε στο ίντερνετ αυτό το τόσο γλυκό και τρυφερό βίντεο όπου πρωταγωνιστεί ο ίδιος: Με πάνω από τέσσερα εκατομμύρια προβολές στο YouTube, θεωρείται ήδη το πιο πετυχημένο σποτάκι για τον γκέι γάμο που έγινε ποτέ και κατάφερε να συγκινήσει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη. Μια επιτυχία που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο χάρισμα του πρωταγωνιστή.

Ο Άντον Χιουσέν γεννήθηκε το 1990 στο Λίβερπουλ και είναι γιος του βετεράνου της εθνικής Σουηδίας Γκλεν Χιουσέν που είναι και ο προπονητής του. Ο ίδιος συμμετέχει στο σουηδικό πρωτάθλημα παίζοντας για την Utsiktens, ενώ επαγγελματίες ποδοσφαιριστές είναι και τα δύο του αδέλφια. Εκτός γηπέδου δουλεύει σε οικοδομές. Με μια συνέντευξη που έδωσε στη σουηδική τηλεόραση τον περασμένο Μάρτιο έγινε ο μοναδικός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής οπουδήποτε στην Ευρώπη που δηλώνει γκέι. Όπως λέει ο ίδιος “αν παίζω καλά στο γήπεδο, τί σημασία έχει αν μου αρέσουν τα αγόρια ή τα κορίτσια;”

Όχι μόνο για την εξωτερική τους εμφάνιση αλλά επειδή -παρά το νεαρό της ηλικίας τους- μας συγκίνησαν και μας έκαναν να πιστέψουμε ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος, ο Julian Shaw και ο Anton Hysén είναι αυτοί τη στιγμή οι δύο ομορφότεροι άντρες στον πλανήτη. Και μοιράζονται δικαιωματικά τον τίτλο του Άντρα της Χρονιάς για το 2011.

_______________________________________________________________

Σίγουρα όμως δεν ήταν μόνο αυτοί οι δύο που τράβηξαν πάνω τους τα βλέμματα και μας έκαναν να ονειρευόμαστε με τα μάτια ορθάνοιχτα μέσα στο 2011. Ας θυμηθούμε μερικούς ακόμα που μας παρηγόρησαν σε μια δύσκολη χρονιά…

Τριχωτός μπελάς της χρονιάς: Γυμναστής, μοντέλο και εξώφυλλο στον γκέι τουριστικό οδηγό “Σπάρτακος”, ο ισραηλινός Eliad Cohen

Από-φωνή-κορμάρα της χρονιάς: Ο τραγουδιστής της κάντρι Josey Greenwell είδε μια μεγάλη δισκογραφική να του σκίζει το συμβόλαιο όταν αποκάλυψε πως είναι γκέι. Μέσα στο 2011 παρηγορήθηκε με μπόλικο μόντελινγκ και αρκετά μουσικά βιντεάκια στο YouTube…

Σίγουρα είναι από τους λίγους που είναι το ίδιο ευχάριστο να τον ακούς με το να τον βλέπεις…

Πιπινοκριτσίνι της χρονιάς: Τα περιοδικά μόδας δεν άφησαν σε ησυχία το Matthieu Charneau από τότε που κέρδισε το διαγωνισμό ομορφιάς για τους αναγνώστες του γκέι περιοδικού Têtu.

Τατουάζ της χρονιάς: Ο Adam των Maroon5 στο “Moves like Jagger”

Υπερ-ήρωας της χρονιάς: Από τους “Αθάνατους” στον επόμενο Σούπερμαν, ο Henry Cavill θα είναι σίγουρα ο επόμενος μεγάλος πρωταγωνιστής του Χόλιγουντ.

Τηλεοπτικό ντουέτο της χρονιάς: Ο Δημήτρης Βλάχος και ο Σάββας Πούμπουρας στο “Πλάκα κάνεις” του Αntenna.

Ωραίος σαν έλληνας της χρονιάς: Ο Λούκας Γιώρκας στη σκηνή του Ντίσελντορφ για το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.

Ποδοσφαιριστής και μοντέλο της χρονιάς: Ο 19χρονος σέντερ φορ στην ομάδα του Αγίου Δημητρίου Άγγελος Σιάνης.

Γυμνή φωτογράφιση της χρονιάς: Ο πυγμάχος Γιώργος Χοτζ από τις σελίδες της Lifo.

Coming-out της χρονιάς: Ο πρωταγωνιστής των “Heroes” Zachary Quinto βγήκε από την ντουλάπα το 2011.

Αρκουδοφωτογράφιση της χρονιάς: Ο Chris Colfer του Glee στο μπαρ με τους αρκούδους!

Και μια που είπαμε για Glee: Ο Mark Salling παραμένει ένας πολύ καλός λόγος για να το βλέπουμε ακόμα…

Διαφήμιση της χρονιάς: Ο βραζιλιάνος Marlon Texeira ξεκουμπώνει το τζιν του για τη Diesel.

Απώλεια της χρονιάς: Ο πρωταγωνιστής της σειράς-οφθαλμόλουτρο “Spartacus Blood and Sand” Andy Whitfield έχασε τη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 39 ετών.

Σταματάω κάπου εδώ γιατί έχω άλλους τόσους που αναγκαστικά θα μείνουν απέξω φέτος. Και του χρόνου νά μαστε καλά με ακόμα πιο πλούσιο υλικό και λιγότερες απώλειες εύχομαι!

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ 2011

Την ανάρτηση για το σκάνδαλο της επιχορηγούμενης bareback πορνογραφίας που απασχόλησε τη μπλογκόσφαιρα τους πρώτους μήνες του 2011 επιλέξατε με την ψήφο σας ως την καλύτερη από όσες εμφανίστηκαν σε αυτό εδώ το μπλογκ για τη χρονιά που τελειώνει. Μια χρονιά που το μπλογκ έκλεισε τα πέμπτα του γενέθλια και απέκτησε και ξενόγλωσσο αδελφάκι. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι η συγκεκριμένη ανάρτηση πέρα από τη δική σας ψήφο μέτρησε και τις περισσότερες επισκέψεις από κάθε άλλη μέσα στο 2011. Άλλα μπλογκ που ασχολήθηκαν με το ίδιο θέμα εδώ, εδώ και εδώ.

Το αποτέλεσμα κρίθηκε ψήφο με ψήφο καθώς μέχρι την τελευταία στιγμή τρεις ακόμα αναρτήσεις διεκδικούσαν την πρωτιά. Η οικονομική κρίση έριξε τη βαριά σκιά της στο 2011 και η ανάρτηση για τις συνέπειές της σε όσους είναι ήδη πολίτες Β’ κατηγορίας μπορεί να έχασε την πρωτιά πάνω στο νήμα, είχε όμως τις περισσότερες αναδημοσιεύσεις σε άλλα sites τη χρονιά που πέρασε. Τις προτιμήσεις σας συγκέντρωσαν επίσης η ιστορία του γραφειοκρατικού Γολγοθά που αντιμετώπισε ένα γκέι ζευγάρι προκειμένου να σώσει το παιδί του από ορφανοτροφείο της Ουκρανίας καθώς και η ανάρτηση για την αλαζονεία και την έλλειψη τρόπων στις ιστοσελίδες ερωτικών γνωριμιών. Αναλυτικά η κατάταξη με βάση τα τελικά ποσοστά:

BAREBACK KAI ΞΕΡΟΣ...
Σκάνδαλα χωρίς προφυλακτικό 16%

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ
Κάποιοι έχουμε να χάσουμε πολύ λιγότερα. Γιατί ξεκινήσαμε με πολύ λιγότερα 15%

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ, ΕΝΑ ΓΚΕΪ ΖΕΥΓΑΡΙ ΞΑΝΑΣΜΙΓΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ
Η Οδύσσεια δύο μπαμπάδων 14%

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΑΓΕΝΕΙΑ ΣΤΑ ΠΡΟΦΙΛ ΓΝΩΡΙΜΙΩΝ;
”Όχι χοντροί, όχι θηλυπρεπείς” 12%

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΣΟΠΕΝ
Ρομαντικά πάθη που έμειναν κρυμμένα 9%

"ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ"
Ένα βίντεο που συγκίνησε τον πλανήτη 8%

ΑΠΟ ΤΟΥΣ “QUEER” ΜΕ ΑΓΑΠΗ
Ομοφοβικά συνθήματα στο Γκάζι 7%

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Πως μια ομάδα βόλεϊ στάθηκε στο πλευρό του γκέι συμπαίκτη τους 5%

ΤΡΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΑΝΤΡΕΙΑΣ
Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς …καλύτερα; 4%

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΩΝ ΦΡΟΝΗΜΑΤΩΝ
Τα lifestyle έντυπα αστυνομεύουν τη σεξουαλικότητα των ζεν-πρεμιέ 3%

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ PRIDE: ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Η αδιαφορία των δημοτικών αρχόντων 3%

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΑΡΚΙΣΣΟΥ
Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου… 3%

ΦΟΒΟΙ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ
Η Αραβική Άνοιξη και τα δικαιώματα των γκέι 1%

Και για να μην ξεχνιόμαστε

Η καλύτερη ανάρτηση του 2009

Η καλύτερη ανάρτηση του 2010

Μείνετε συντονισμένοι καθώς ακολουθεί το δεύτερο μέρος του καθιερωμένου αφιερώματος στη χρονιά που φεύγει. Μαζί θα θυμηθούμε τους άντρες που κέρδισαν μια θέση στον ήλιο της δημοσιότητας και κατάφεραν να μας κόψουν την ανάσα μέσα στο 2011. Όμως η εμφάνιση από μόνη της δεν φτάνει για να κερδίσει κάποιος τον τίτλο του Άντρα της Χρονιάς! Ποιος θα είναι αυτός; Θα πρέπει να κάνετε υπομονή λίγες μέρες για να το μάθετε. Και φέτος σας υπόσχομαι μια έκπληξη

Μέχρι τότε, ο Gay Super Hero σας ευχαριστεί που πήρατε μέρος στην ψηφοφορία!

ΕΝΑ ΘΕΜΑ-ΤΑΜΠΟΥ: Η ΒΙΑ ΣΤΙΣ ΓΚΕΪ ΣΧΕΣΕΙΣ

Η ενδο-οικογενειακή βία σε όλες της τις μορφές -ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική- και οι συνέπειες που μπορεί να έχει στα θύματά της –κυρίως γυναίκες και παιδιά- είναι ένα ζήτημα που έχει απασχολήσει και συνεχίζει να απασχολεί την κοινή γνώμη, τις διωκτικές αρχές και τους νομοθέτες σε όλες τις χώρες του κόσμου. Στην Ελλάδα η σχετική νομοθεσία ψηφίστηκε το 2006 ενώ ειδικές τηλεφωνικές γραμμές και κέντρα φιλοξενίας και στήριξης προβλέπονται για τις γυναίκες που υφίστανται κακοποίηση από τους άντρες τους.

Την ίδια στιγμή όμως δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόβλεψη για την ενδο-οικογενειακή βία που αναπτύσσεται σε σχέσεις ατόμων του ίδιου φύλου – οι οποίες σύμφωνα με το νομοθέτη δεν αποτελούν καν “οικογένεια”. Τα θύματα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν έχουν πουθενά να στραφούν, ενώ στη βία και την κακοποίηση έρχονται να προστεθούν η κοινωνική απομόνωση και η αδιαφορία των αρχών και των σχετικών ανθρωπιστικών οργανώσεων.

Σύμφωνα με έρευνα που έγινε για το θέμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα ποσοστά των γκέι και λεσβιών που υφίστανται κακοποίηση στη σχέση τους δεν διαφέρουν πολύ από τα αντίστοιχα των ετεροφυλόφιλων: υπολογίζεται ότι κάπου ανάμεσα στο ένα τέταρτο με ένα τρίτο των σχέσεων ομοφύλων σημαδεύεται από τέτοια περιστατικά. Επιπλέον ο τρόπος που εκδηλώνεται η κακοποίηση δεν διαφέρει και πολύ: συνήθως το άτομο που ασκεί βία έχει υποστεί και το ίδιο κακοποίηση σε τρυφερή ηλικία/ η σωματική βία συνήθως συνοδεύεται και από σεξουαλική/ η κακοποίηση εκτός από σωματική μπορεί να είναι και ψυχολογική και να δημιουργεί στο θύμα συναισθήματα απομόνωσης, ενοχών και τρόμου/ τέλος η ενδο-οικογενειακή βία είναι φαινόμενο που παρατηρείται σε όλες τις κοινωνικο-οικονομικές τάξεις.

Παρά τις ομοιότητες όμως, υπάρχουν και αρκετά στοιχεία που κάνουν τα περιστατικά βίας στις σχέσεις ομοφύλων να διαφέρουν σε σχέση με αυτές των ετερόφυλων. Ποια είναι τα κύρια σημεία όπου εντοπίζονται οι διαφορές;

• Ο δράστης πολλές φορές απειλεί ότι θα αποκαλύψει σε τρίτους τη σεξουαλική ταυτότητα του θύματος. Καθώς πολλοί ομοφυλόφιλοι δεν έχουν αποκαλύψει τη σεξουαλικότητά τους στο οικογενειακό και εργασιακό τους περιβάλλον και όσο ο νόμος δεν τους παρέχει επαρκή προστασία, είναι ευάλωτοι σε τέτοιες απειλές.
• Οι γκέι και οι λεσβίες που πέφτουν θύματα κακοποίησης καταγγέλλουν σπανιότερα τα περιστατικά στις διωκτικές αρχές. Ο κύριος φόβος τους είναι ότι με αυτό τον τρόπο θα αποκαλύψουν τη σεξουαλική τους ταυτότητα.
• Σε αντίθεση με τις ετεροφυλόφιλες γυναίκες, οι ομοφυλόφιλοι άντρες και γυναίκες που πέφτουν θύματα κακοποίησης συνήθως αμύνονται ανταποδίδοντας τη βία που δέχονται. Αυτό πολλές φορές κάνει τις διωκτικές αρχές να μην ξεχωρίζουν το θύμα από το δράστη ή ακόμα και να συλλαμβάνουν το θύμα επειδή υπερτερεί σε σωματική διάπλαση!
• Οι γκέι και οι λεσβίες φοβούνται ότι με μια τέτοια καταγγελία “εκθέτουν” την γκέι κοινότητα και δίνουν στον κοινωνικό περίγυρο την εντύπωση ότι οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις είναι βίαιες και δυσλειτουργικές
• Σε περιπτώσεις που το ζευγάρι έχει παιδιά αλλά ο νόμος δεν παρέχει γονεϊκά δικαιώματα και στους δύο, ο δράστης μπορεί να απειλήσει το θύμα ότι δεν θα ξαναδεί τα παιδιά τους. Σε περίπτωση που το θύμα έχει παιδιά από άλλη σχέση, μπορεί να εκβιάζεται με αποκάλυψη της ομοφυλοφιλικής σχέσης που ίσως οδηγήσει σε απώλεια της κηδεμονίας τους.
• Καμία σχετική οργάνωση δεν παρέχει φιλοξενία και βοήθεια στα θύματα κακοποίησης σε ομοφυλοφιλικές σχέσεις – ειδικά αν είναι γκέι άντρες.

Είναι φανερό ότι το ζήτημα δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί κοινωνικά μέχρι να συμπεριληφθούν οι σχέσεις ζευγαριών του ίδιου φύλου στο οικογενειακό δίκαιο και τη νομοθεσία για την ενδο-οικογενειακή βία. Όπως επίσης αν δεν υπάρξει επιμόρφωση των διωκτικών αρχών και των οργανώσεων σε σχέση με τις ανάγκες των ομοφυλόφιλων πολιτών αλλά και την αντιμετώπιση των περιστατικών βίας από εραστές του ίδιου φύλου.

Σε προσωπικό επίπεδο, αν και δεν έχω βιώσει κάτι ανάλογο από πρώτο χέρι, γνωρίζω περιστατικά ξυλοδαρμών, εκβιασμών για outing σε συγγενικά πρόσωπα του θύματος από πρώην ή νυν σχέσεις, ακόμα και περίπτωση που ο δράστης αυτο-τραυματίστηκε προκειμένου να εκβιάσει το θύμα. Αν υπάρχει κάποια ή κάποιος που γνωρίζει ή έζησε κάτι αντίστοιχο και θέλει να το καταθέσει ανώνυμα στα σχόλια, πιστεύω πως τέτοιες προσωπικές μαρτυρίες θα ήταν πολύ χρήσιμες.

ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΣ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε αποσπάσματα ενός από τα τρία καινούρια σχολικά εγχειρίδια βιολογίας που εγκρίθηκαν για χρήση από τους μαθητές της δευτέρας Λυκείου στα γαλλικά σχολεία. Σκοπός τους να παρέχουν στους μαθητές τις κατάλληλες επιστημονικές πληροφορίες ώστε να κατανοήσουν τις έννοιες του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου, αλλά και τις μεταξύ τους διαφορές. Τα καινούρια βιβλία προκάλεσαν ήδη την αντίδραση 80 συντηρητικών βουλευτών που με επιστολή τους προς τον πρόεδρο της Γαλλίας ζητούν την απόσυρσή τους…

“Η ταυτότητα φύλου

Η ταυτότητα φύλου έχει να κάνει με το συναίσθημα που έχει κάποιος/α ότι ανήκει στο ανδρικό ή το γυναικείο φύλο. Αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται! Η ταυτότητα φύλου έχει να κάνει τόσο με το βιολογικό φύλο με το οποίο γεννιέται ένα παιδί (δες στο προηγούμενο κεφάλαιο για τη διαπίστωση του φύλου των εμβρύων μέσω υπερηχογραφήματος) όσο και με το κοινωνικό περιβάλλον. Στην ουσία το κάθε άτομο μαθαίνει πως να συμπεριφέρεται ως άνδρας ή ως γυναίκα σύμφωνα με το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει, καθώς δεν αντιμετωπίζουμε τα αγόρια με τον ίδιο τρόπο όπως τα κορίτσια: τα ντύνουμε με διαφορετικό τρόπο, τους αγοράζουμε διαφορετικά παιχνίδια…

Οι περισσότεροι πολιτισμοί χωρίζουν όλους τους ανθρώπους στις κατηγορίες του άνδρα και της γυναίκας, αλλά σε κάποιες κουλτούρες υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία ανθρώπων που δεν ανήκουν ούτε στο ένα ούτε στο άλλο φύλο όπως οι βερδάχοι στις φυλές των αμερινδιάνων και οι φααλαφίν στην Πολυνησία: βιολογικά πρόκειται για άνδρες, όμως κοινωνικά λειτουργούν ως γυναίκες.

Διαφυλικότητα, η αντίθεση ανάμεσα στο βιολογικό και το κοινωνικό φύλο

Οι διαφυλικοί είναι άνθρωποι των οποίων η ταυτότητα φύλου δεν ταυτίζεται με το βιολογικό τους φύλο. Μιλάμε για άρρενες διαφυλικούς  όταν πρόκειται για άντρες που αισθάνονται γυναίκες και θήλεις όταν πρόκειται για γυναίκες που αισθάνονται άντρες.* Η διαφυλικότητα εκφράζεται μέσω της παρενδυσίας, της επιθυμίας επέμβασης για την αλλαγή του φύλου μέσα από ορμονικές και χειρουργικές θεραπείες και τέλος μέσω της αλλαγής των ληξιαρχικών εγγράφων. Η ορμονική θεραπεία έχει σκοπό την τροποποίηση των χαρακτηριστικών του φύλου προκειμένου να πλησιάζουν περισσότερο αυτά του επιθυμητού φύλου. Η χειρουργική επέμβαση υφίσταται εδώ και ορισμένες δεκαετίες και επιτρέπει στα γεννητικά όργανα του ατόμου να έρθουν σε συμφωνία με το κοινωνικό του φύλο.”

[Λεζάντα φωτογραφίας: διαδήλωση τρανσέξουαλ στο Παρίσι]

*Σημείωση του μεταφραστή: προφανώς πρόκειται για λάθος των συγγραφέων που έχει επισημανθεί και από άλλες πηγές, αφού στην πραγματικότητα οι δύο όροι χρησιμοποιούνται αντίστροφα

“Εκτός από την ταυτότητα φύλου υπάρχει και μια άλλη πλευρά της σεξουαλικότητας ενός ατόμου, αυτή του σεξουαλικού προσανατολισμού. Στις περισσότερες περιπτώσεις ένας άντρας αισθάνεται έλξη για  τις γυναίκες και μια γυναίκα για τους άνδρες. Μιλάμε λοιπόν για ετεροφυλοφιλία. Ένα άτομο όμως μπορεί να αισθάνεται έλξη και για άτομα του ίδιου φύλου. Μιλάμε τότε για ομοφυλοφιλία.

Η διαφορά ανάμεσα στην ταυτότητα φύλου και το σεξουαλικό προσανατολισμό πολλές φορές γίνεται αντικείμενο παρεξήγησης. Για παράδειγμα: ακούμε καμια φορά να λέγεται ότι οι ομοφυλόφιλοι άνδρες είναι θηλυπρεπείς. Αν και αυτό μπορεί να είναι αλήθεια για ορισμένους ομοφυλόφιλους άνδρες (που τους προσέχουμε περισσότερο από άλλους) δεν μπορεί να αποτελεί γενίκευση: ένας ομοφυλόφιλος άνδρας μπορεί να έχει πολύ ισχυρή ανδρική ταυτότητα και να μην αισθάνεται καθόλου θηλυκός. Αντίστοιχα μια γυναίκα μπορεί να επιδεικνύει έντονα στοιχεία θηλυκότητας και να αισθάνεται έλξη για άλλες γυναίκες. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός εκδηλώνεται συνήθως κατά την περίοδο της εφηβείας και αφορά αποκλειστικά τις σχέσεις οικειότητας που αναπτύσσουν οι άνθρωποι.”

[Λεζάντα φωτογραφίας: Gay Pride, παρέλαση εναντίον των διακρίσεων]

“Άσκηση: Εξηγείστε στην τάξη τη διαφορά ανάμεσα στην ταυτότητα φύλου και το σεξουαλικό προσανατολισμό.”

ΑΝΟΙΧΤΑ ΓΚΕΪ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΑΠΟΚΤΑ ΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

18 ολόκληροι μήνες χρειάστηκε να περάσουν από τις εκλογές του Ιουνίου 2010 για να αποκτήσει επιτέλους κυβέρνηση το Βέλγιο. Επικεφαλής της θα είναι ο 60χρονος Έλιο ντι Ρούπο, ηγέτης του σοσιαλιστικού κόμματος  της Βαλλονίας. Ο ντι Ρούπο είναι ο πρώτος ανοιχτά γκέι άντρας που καταλαμβάνει αυτό το πόστο οπουδήποτε στον κόσμο. Έχει προηγηθεί μόνο η λεσβία πρωθυπουργός της Ισλανδίας Γιοχάνα Σιγκουρνταρντότιρ από το 2009. Ο νέος πρωθυπουργός καλείται να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στις κοινότητες της Φλάνδρας (όπου οι κάτοικοι μιλούν ολλανδικά) και της Βαλλονίας (όπου μιλάνε γαλλικά). Χάσμα που μετέτρεψε το σχηματισμό κυβέρνησης σε ναρκοπέδιο…

Γόνος ιταλών μεταναστών με σπουδές στη χημεία και  χαρακτηριστικά του το μονίμως κατάμαυρο μαλλί και τα παπιγιόν σε έντονα χρώματα που δεν αποχωρίζεται ποτέ, ο ντι Ρούπο θεωρείται από τους πλέον σκληροτράχηλους πολιτικούς στο Βέλγιο. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει επιβιώσει πολιτικά πληθώρας σκανδάλων και καταγγελιών για πελατειακές σχέσεις, παραμένοντας αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος των γαλλόφωνων εδώ και 12 χρόνια.

Η ομοφυλοφιλία του ήρθε στο φως το 1996 όταν το Βέλγιο συγκλονιζόταν από το σκάνδαλο του παιδεραστή Ντιτρού. Η ατμόσφαιρα ευνοούσε το κυνήγι μαγισσών και ένας νεαρός μυθομανής τον κατηγόρησε για αποπλάνηση ανηλίκου. Η κατηγορία έπεσε στο κενό, αλλά έδωσε την ευκαιρία σε ένα δημοσιογράφο να τον ρωτήσει αν αληθεύει πως είναι γκέι. “Ναι είμαι, και λοιπόν;” ήταν η απάντησή του. Αργότερα θα δηλώσει σε μια συνέντευξή του:΅”Πιστεύω ότι ήταν καλό που μίλησα ανοιχτά, καθώς κάτι τέτοιο μπορεί να βοηθήσει στην υπόθεση της ισότητας μεταξύ των ανθρώπων”. Αν και το καθολικό Βέλγιο αναγνωρίζει τον πολιτικό γάμο για τα ζευγάρια ίδιου φύλου από το 2003, ο ίδιος δεν είναι παντρεμένος και ελάχιστα είναι γνωστά για την προσωπική του ζωή.

Το μέλλον του νέου πρωθυπουργού δεν αναμένεται εύκολο καθώς η νέα κυβέρνηση δεν αντικατοπτρίζει κάποια πραγματική συμφωνία ανάμεσα στις δύο κοινότητες της χώρας αλλά δημιουργήθηκε υπό την ασφυκτική πίεση των αγορών που έστειλαν στα ύψη τα επιτόκια των βελγικών ομολόγων. Ιστορικά η αλαζονεία των γαλλόφωνων ελίτ του Βελγίου έχει προκαλέσει την εθνικιστική αντίδραση των φλαμανδών που κυριαρχούν  πληθυσμιακά και οικονομικά εδώ και δεκαετίες. Ελάχιστα ενώνουν τις δύο κοινότητες πέρα από το στέμμα του βασιλιά Αλβέρτου Β’: η κάθε μία έχει τα δικά της σχολεία, ξεχωριστές δημόσιες υπηρεσίες και διαφορετικά τηλεοπτικά κανάλια. O ίδιος ο ντι Ρούπο είναι ο πρώτος γαλλόφωνος πρωθυπουργός από το 1979 και μιλάει ελάχιστα ολλανδικά. Δεν είναι τυχαίο ότι τα δύο τρίτα των φλαμανδών δηλώνουν ήδη πως δεν τον εμπιστεύονται…

Οι τεταμένες σχέσεις ανάμεσα στις δύο κοινότητες  οδήγησαν σε μια απίστευτη δυστοκία ως προς το σχηματισμό κυβέρνησης. Αφορμή υπήρξε αυτή τη φορά το αίτημα των κατοίκων στα γαλλόφωνα προάστια των Βρυξελλών να πηγαίνουν τα παιδιά τους σε γαλλικά σχολεία και να βάλουν γαλλικές πινακίδες στους δρόμους, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται στο έδαφος της Φλάνδρας. Η έριδα ανάμεσά σε φλαμανδούς και βαλλόνους κόντεψε να οδηγήσει σε ματαίωση ακόμα και το Pride των Βρυξελλών, καθώς μόλις την τελευταία στιγμή συμφώνησαν σχετικά με το πως θα μοιραστούν τα έξοδα…

[via]

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΣΕ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΟΜΟΦΟΒΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΥ

Ένα σύμβολο που φιγουράρει αρκετά συχνά στις κινητοποιήσεις εναντίον των ομοφυλόφιλων σε ολόκληρη  την ανατολική Ευρώπη αποτελεί πλέον και με τη σφραγίδα της δικαιοσύνης επίσημο έμβλημα ενός πολιτικού  κόμματος! Όπως αποκαλύφθηκε  πριν από λίγες μέρες, στα τέλη Οκτωβρίου δικαστής στην Πολωνία επέτρεψε στο ακροδεξιό κόμμα της “Εθνικής Αναγέννησης” να κατοχυρώσει το εν λόγω σύμβολο. Πρόκειται για ένα γραφικό με δύο ανθρωπάκια που φαίνεται να κάνουν πρωκτικό σεξ μέσα σε έναν κόκκινο κύκλο με απαγορευτικό. Συνήθως συνοδεύεται από τη φράση “Zakaz Pedalowania” (“απαγορεύονται οι αδελφές”)

Την υπόθεση αποκάλυψε ο νεοεκλεγμένος ανοιχτά γκέι βουλευτής της Πολωνίας Ρόμπερτ Μπιντρόν και έχει ήδη προκαλέσει τις αντιδράσεις του πολιτικού κόσμου. Ο Μπιντρόν κάνει λόγο για σύμβολα “που αναφέρονται ευθέως σε μια παράδοση νεοναζισμού, φασισμού και ξενοφοβίας” ενώ ένας συνάδελφός του στη Βουλή κατηγόρησε το δικαστή ότι παρέβη τα καθήκοντά του. Από τη μεριά του, το κόμμα της Εθνικής Αναγέννησης μιλάει για “δικαίωση” μετά από ένα δικαστικό αγώνα που κράτησε δύο χρόνια. Εκτός από το ομοφοβικό σύμβολο, η “Εθνική Αναγέννηση” κατοχύρωσε ως σύμβολό της και τον κέλτικο σταυρό που χρησιμοποιείται ήδη από πολλές ακροδεξιές και νεοφασιστικές ομάδες σε όλη την Ευρώπη.

Τα μέλη της “Εθνικής Αναγέννησης” πρωταγωνιστούν σε κινητοποιήσεις μίσους εναντίον των ομοφυλόφιλων ενώ στο παρελθόν έχουν πρωτοστατήσει και σε επιθέσεις εναντίον ομοφυλοφιλικών εκδηλώσεων. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην Πολωνία, καθώς ανάλογες επιθέσεις από ακροδεξιές ομάδες έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ…

[via]

ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ AIDS

Ο γατούλης έχει εννιά ζωές. Εμείς μόνο μία. Γι’ αυτό προσέχουμε για να έχουμε!

Ένα τσίμπημα στο δάχτυλο φτάνει για το καινούριο γρήγορο διαγνωστικό τεστ. Αλλά με το δάχτυλο μπορούμε να κάνουμε και πολλά άλλα πράγματα…

Το έξυπνο πουλάκι το βράδυ παίρνει προφυλάξεις. Και το πρωί σφυρίζει ξέγνοιαστο

ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΟΜΟΦΟΒΙΚΟΥ ΡΑΠΕΡ

Οργισμένες αντιδράσεις προκάλεσε στη Γερμανία η απόφαση της επιτροπής των βραβείων “Μπάμπι” να τιμήσουν τον τυνησιακής καταγωγής ράπερ Μπουσίντο με ένα χρυσό αγαλματάκι για τη συμβολή του στην …”ειρηνική ενσωμάτωση” των ξένων στη γερμανική κοινωνία! Ο Μπουσίντο έχει γίνει διαβόητος για στίχους του όπως “τρέμετε λούγκρες, θα σας πνίξουμε με αέρια”, “κοιτάχτε με πως πλακώνω τις αδελφές” και άλλες τέτοιες ομορφιές…Στο παρελθόν ανάλογο σάλο είχε προκαλέσει και η εμφάνισή του σε συναυλία κατά της “νεανικής βίας”  στο Βερολίνο.

Τα “Μπάμπι” θεωρούνται η πιο σημαντική ετήσια απονομή βραβείων  για τους γερμανόφωνους καλλιτέχνες του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και της μουσικής και την τελετή παρακολουθούν κάθε χρόνο έξι εκατομμύρια τηλεθεατές. Οι αντιδράσεις ξεκίνησαν ήδη μέσα στην αίθουσα, όταν πήρε το λόγο ο επίσης βραβευμένος ανοιχτά γκέι μουσικός του συγκροτήματος Ρόζενστολτς Πέτερ Πλάτε (φωτογραφία κάτω): “Δεν το βρίσκω σωστό να βραβεύουμε ένα μουσικό που γράφει στίχους ομοφοβικούς, στίχους μισογύνικους, στίχους απάνθρωπους. Νιώθω υποχρεωμένος να μιλήσω, αλλιώς δεν θα μπορώ να κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη”, μια δήλωση που έγινε δεκτή με θερμά χειροκροτήματα από το κοινό. Ένας άλλος παλιός νικητής δήλωσε ότι θα επιστρέψει το βραβείο του, χαρακτηρίζοντας τον Μπουσίντο “επικίνδυνο εγκληματία”.

Αντιδράσεις καλλιτεχνών που σίγουρα προκαλούν εντύπωση αφού τα βραβεία διοργανώνει ο όμιλος Μπούρντα, από τους πλέον ισχυρούς ομίλους μέσων ενημέρωσης στη Γερμανία, και ειδικά στο χώρο του λεγόμενου “γυναικείου” τύπου…

[via]

“ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ”: ΕΝΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

Σχετικό με το θέμα που συζητούσαμε τις προάλλες για τον εθελοντισμό και την κοινωνική δράση είναι το πολύ όμορφο και συγκινητικό βίντεο που θα δείτε παρακάτω. Η GetUp! (“Σήκω από τον καναπέ!” θα μπορούσαμε να το μεταφράσουμε) είναι μια οργάνωση άμεσης δημοκρατίας από την Αυστραλία με 587 χιλιάδες μέλη, όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της. Ανάμεσα στα ψηφίσματα που προωθεί για συλλογή υπογραφών είναι η οικονομική δικαιοσύνη, περιβαλλοντικά θέματα όπως η διάσωση του μεγάλου κοραλλιογενούς υφάλου αλλά και κοινωνικά όπως ο γάμος για τα ζευγάρια ίδιου φύλου.

Κι επειδή εκεί κάτω οι πολιτικοποιημένοι δεν ενδιαφέρονται μόνο για την Caretta-Caretta αλλά και για τα δικαιώματα των συμπολιτών τους, ετοίμασαν ένα βίντεο που παρακολουθεί τις χαρές και τις αγωνίες ενός ζευγαριού μέσα από τα μάτια του ενός από τους δύο. Από τη γνωριμία τους σε ένα πλοίο και το πρώτο ραντεβού μέχρι… Δεν  το αποκαλύπτω, θα το δείτε μόνοι σας! Τίτλος: “It’s time”. Ευχαριστώ το φίλο που μου το έστειλε.

Το βίντεο κατάφερε να γίνει φαινόμενο στο YouTube ξεπερνώντας τις 1 εκατομμύριο επισκέψεις μέσα σε τρεις μέρες! Η οργάνωση θέλει τώρα να το προβάλλει και στην τηλεόραση εν όψει της κρίσιμης ψηφοφορίας για το γάμο που θα διεξαχθεί το Σάββατο στο συνέδριο του Εργατικού Κόμματος. Μια ψηφοφορία από την οποία θα εξαρτηθεί η στάση των κυβερνητικών βουλευτών όταν το θέμα έρθει στη Βουλή…

“ΡΟΖ ΞΕΠΛΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΤΑ ΓΚΕΪ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ”

Το Ισραήλ επιδίδεται σε μια διεθνή καμπάνια “ροζ ξεπλύματος” προβάλλοντας τη θετική του στάση απέναντι στα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων προκειμένου να αντισταθμίσει τις επικρίσεις για τη συμπεριφορά του απέναντι στους παλαιστίνιους. Αυτό ισχυρίζεται σε άρθρο της στους New York Times η καθηγήτρια επιστημών του ανθρώπου Σάρα Σούλμαν.

Σύμφωνα με την κ. Σούλμαν, το 2005 η κυβέρνηση του Ισραήλ προσέλαβε μια αμερικάνικη διαφημιστική εταιρεία με σκοπό να βελτιώσει τη διεθνή εικόνα του στους άντρες ηλικίας 18-35, προβάλλοντας πόσο μοντέρνα και ανοιχτή είναι η ισραηλινή κοινωνία. Μέρος της καμπάνιας είναι και η προσέγγιση των ομοφυλόφιλων. Συνολικά έχουν δαπανηθεί 90 εκατομμύρια δολάρια για την προβολή της χώρας ως γκέι τουριστικού προορισμού, στην οποία συμμετέχουν όλα τα προξενεία της στο εξωτερικό. Μέρος της είναι και η προώθηση ισραηλινών ταινιών στα διεθνή γκέι φεστιβάλ.

Όπως έχουμε ξαναπεί, τα δικαιώματα των γκέι φιγουράρουν εδώ και καιρό στη διεθνή διπλωματική σκακιέρα. Το Ισραήλ δεν είναι η μόνη χώρα που προσπαθεί να προωθήσει την εικόνα της μέσα από διεθνή φεστιβάλ και άλλα καλλιτεχνικά γεγονότα. Ούτε βέβαια είναι η μόνη δύναμη που χρησιμοποιεί τα ανθρώπινα δικαιώματα ως πρόσχημα για να εξυπηρετήσει άλλους πολιτικούς σκοπούς. Το ζήτημα είναι ότι, αν και  προωθεί για τον εαυτό του την εικόνα της όασης των γκέι στη Μέση Ανατολή, στην πραγματικότητα απέχει πολύ από το να είναι “παράδεισος”.

Πρώτα από όλα δεν ισχύει ο μύθος  πως το Ισραήλ είναι το μόνο κράτος της περιοχής που δεν ποινικοποιεί την ομοφυλοφιλία. Το ίδιο συμβαίνει και στην Τουρκία, την Ιορδανία, τα παλαιστινιακά εδάφη και το Ιράκ. Βεβαίως οι χώρες αυτές όχι μόνο δεν παρέχουν στους γκέι και τις λεσβίες ευκαιρίες ελεύθερης έκφρασης, αλλά αντίθετα κατηγορούνται συχνά για φριχτές παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους. Το Ισραήλ είναι όντως η μόνη χώρα της Μέσης Ανατολής που απαγορεύει τις διακρίσεις σε βάρος των ομοφυλόφιλων, και αυτό ισχύει και για όσους υπηρετούν στον ισραηλινό στρατό.

Όταν όμως μιλάμε για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων στο σύνολό τους, η εικόνα είναι πολύ πιο σύνθετη. Το ισραηλινό κράτος αναγνωρίζει γάμους ομοφύλων που τελούνται στο εξωτερικό, στο εσωτερικό όμως δεν παρέχει καμία μορφή νομικής αναγνώρισης στα γκέι ζευγάρια. Τα δικαστήρια αναγνωρίζουν την τεκνοποίηση και την υιοθεσία από γκέι ζευγάρια εφόσον έχουν γίνει στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό όμως η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή είναι αποκλειστικό προνόμιο των ετερόφυλων ζευγαριών.

Κατά καιρούς έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας υποθέσεις γκέι παλαιστίνιων στους οποίους το Ισραήλ χορήγησε άσυλο. Υπάρχουν όμως και πολλές άλλες όπου οι ισραηλινές αρχές φυλάκισαν ή απέλασαν γκέι παλαιστίνιους θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή του Φουάντ Μούσα που έκανε το λάθος να έχει δεσμό με τον Έζρα Νάουι, ισραηλινό ακτιβιστή που μάχεται για τα δικαιώματα των παλαιστίνιων. Ο Νάουι βρίσκεται  εδώ και χρόνια στο στόχαστρο των αρχών της χώρας του και έχει φυλακιστεί και ο ίδιος πολλές φορές. Ο ίδιος καταγγέλλει ότι έχει πέσει συχνά θύμα ομοφοβικού εκφοβισμού από τις  ισραηλινές αρχές και τους εποίκους που χρησιμοποιούν την ομοφυλοφιλία του με στόχο να αμαυρώσουν την πολιτική του δράση.

Σύμφωνα με την Άγκουντα, τη μεγαλύτερη ισραηλινή γκέι οργάνωση που έχει βοηθήσει 800 γκέι παλαιστίνιους να αποκτήσουν άδεια παραμονής, οι τεταμένες σχέσεις της χώρας με τους γείτονές της έχουν σαν συνέπεια το ζήτημα της ασφάλειας και της στρατιωτικής ετοιμότητας να μονοπωλεί την πολιτική συζήτηση. Το αποτέλεσμα είναι ότι κοινωνικά ζητήματα όπως τα δικαιώματα των ΛΟΑΔ πολιτών να περνάνε σε δεύτερο πλάνο. Μπορεί  το Ισραήλ να προβάλλεται διεθνώς ως “πρωταθλητής” στα δικαιώματα των γκέι, αλλά στην πραγματικότητα μόνο η ειρήνη μπορεί να εγγυηθεί το μέλλον για τους ομοφυλόφιλους – ισραηλινούς και άραβες.

ΓΚΕΪ, ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

“Από τότε που αποκάλυψα ότι είμαι γκέι, το 1988, πολλοί μου ζητούσαν και προσδοκούσαν από μένα να εκφράζομαι δημόσια σχετικά με τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Δεν δίστασα να το κάνω όποτε μου ζητήθηκε. Αντίθετα έβαλα στο περιθώριο άλλα θέματα για τα οποία νοιάζομαι πάρα πολύ, όπως ο πυρηνικός αφοπλισμός, η αθεϊα, η αντίθεσή μου στη θανατική ποινή και η μάχη κατά του Aids. Kι αυτό γιατί δεν θέλω να γίνομαι “μαϊντανός” και να εκφράζομαι επί παντός επιστητού. Πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα αποδυνάμωνε τις θέσεις μου σχετικά με το ζήτημα που με ενδιαφέρει πάνω από όλα: την κατάκτηση της νομικής και κοινωνικής ισότητας για τους ομοφυλόφιλους σε όλο τον πλανήτη.”

Μια δήλωση του βραβευμένου άγγλου ηθοποιού Ίαν ΜακΚέλεν, πρωταγωνιστή ταινιών όπως το “Θεοί και Δαίμονες” και ο “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών”. Δήλωση ενδεικτική μιας νοοτροπίας που οδήγησε αρκετούς πολιτικοποιημένους ομοφυλόφιλους σε χώρες όπως η Αγγλία και η Ισπανία, να προσηλωθούν απερίσπαστοι στο στόχο τους και τελικά να κερδίσουν τα δικαιώματά τους.

Στην Ελλάδα δεν μας λείπει ούτε η πολιτικοποίηση ούτε η διάθεση για κοινωνική δράση. Σε ατομικό επίπεδο όλοι γνωρίζουμε πάρα πολλές περιπτώσεις γκέι και λεσβιών που διαθέτουν το μεράκι και το χρόνο τους στα κοινά. Από τους εθελοντές του 2004 μέχρι τις ομάδες που ασχολούνται με τα θέματα των μεταναστών. Από τους “αγανακτισμένους” μέχρι τις κινήσεις για την πόλη και το περιβάλλον. Από τις δενδροφυτεύσεις και την ποδηλασία μέχρι την προστασία των αδέσποτων.

Όταν πρόκειται όμως για τη διεκδίκηση των δικών μας δικαιωμάτων σε πρώτο πλάνο, όλοι διακρίνουμε ένα “μάγκωμα”. Σίγουρα η αίσθηση ότι κάποιος είναι πολίτης Β’ κατηγορίας στην ίδια του τη χώρα δεν είναι ευχάριστη και πολλοί προτιμάμε αντί γι’ αυτό να ασχολούμαστε με όσα μας ενώνουν με τους άλλους και όχι με αυτά που μας χωρίζουν. Για τα δικά μας δικαιώματα κυριαρχεί μια αίσθηση μοιρολατρίας και κοινωνικού αυτοματισμού: θα γίνει κι αυτό όταν θα μας το επιβάλλουν απ’ έξω ή θα έρθει από μόνο του όταν έχουν λυθεί όλα τα άλλα.

Σίγουρα δεν βοηθάει όταν γνωρίζουμε πως τέτοιες δραστηριότητες δεν θα πρόσθεταν “πόντους” στο βιογραφικό μας, ούτε “like” στα κοινωνικά δίκτυα αλλά αντίθετα θα πρέπει με κάθε τρόπο να τις κρύψουμε από έναν πιθανό εργοδότη που θα θελήσει να μας τσεκάρει στο facebook. Ούτε βοηθάει και το παράδειγμα όσων σέρνουν δημόσια το άρμα του γκέι ακτιβισμού στην Ελλάδα που φαίνεται κι αυτοί να προωθούν τα γκέι δικαιώματα όχι κατά προτεραιότητα, αλλά ως μέρος ενός “πακέτου” με θέματα-“ταμπού” που ερεθίζουν τη μικροαστική κοινωνία. Ξεχνώντας ίσως ότι το ζήτημα είναι πως θα βγούμε επιτέλους από τη λίστα με τα “ταμπού”. Και ότι από αυτήν τη μικροαστική κοινωνία προερχόμαστε όλοι και σε αυτήν καλώς ή κακώς καλούμαστε να ζήσουμε.

Το θέμα είναι αν θα ζήσουμε σε αυτήν ως “προβοκάτορες” του καθωσπρεπισμού της (ένα ρόλο που η ίδια γνωρίζει άριστα να μετατρέπει σε διασκεδαστική γραφικότητα) ή ως πολίτες που διεκδικούν με πείσμα και προσήλωση το δίκιο τους. Είμαστε έτοιμοι να ρίξουμε το “ανάθεμα” σε όσους πολιτικούς είναι “στην ντουλάπα” και δεν προβάλλουν αρκετά τα δικαιώματά μας, βάζοντας άλλες προτεραιότητες. Την ίδια στιγμή που ως πολιτικά όντα όλοι μας, λίγο-πολύ, λειτουργούμε με παρόμοιο τρόπο...