.

.
Κάθε Δευτέρα στην Athens Voice (κλικ)

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

ΟΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΖΑΝ-ΜΠΑΤΙΣΤ ΧΟΥΟΝΓΚ

Ο φωτογράφος της φυσικής ανδρικής ομορφιάς

huong1

Δείτε το αφιέρωμα στον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να αφήσετε και τα δικά σας σχόλια.

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΚΡΑΦΙΤΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

[Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να διαβάσετε και τα σχετικά σχόλια]

aegean1


Αρχαίο σεξ και πάθη στα νησιά μας

Η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου πριν μια εβδομάδα μέσα από τον ιστότοπο της βρετανικής εφημερίδας The Guardian: Οι ανασκαφές του αρχαιολόγου Ανδρέα Βλαχόπουλου στην Αστυπάλαια είχαν φέρει στο φως τα "παλιότερα ερωτικά γκράφιτι" στην ιστορία της ανθρωπότητας. Χρειάστηκαν τρεις μέρες για να ανασκευάσει η Guardian την ανακρίβεια της αρχικής είδησης, καθώς αντίστοιχα αρχαιολογικά ευρήματα και ακόμα παλιότερα έχουν βρεθεί και σε άλλα σημεία του ελληνικού χώρου και προπαντός στα νησιά μας. Μέχρι τότε όμως ήταν ήδη αργά: Πολλές ελληνικές ιστοσελίδες και μέσα ενημέρωσης είχαν ήδη αναμεταδώσει την ανακριβή "είδηση" χωρίς να μπουν στον κόπο να τη διασταυρώσουν...

Το τι ακριβώς βρέθηκε στην Αστυπάλαια το διαβάζουμε στο πληρέστερο σχετικό ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στο Έθνος: Πρόκειται για δύο φαλλούς χαραγμένους σε βράχο πάνω από το ανδρικό όνομα "ΔΙΩΝ" που είναι γραμμένο ανάποδα· και σε ένα άλλο σημείο πάνω από τον όρμο Βαθύ η επιγραφή "Νικασίτιμος οίφε Τιμίωνα" που αναφέρεται σε σεξουαλική πράξη μεταξύ δύο ανδρών (το ρήμα οίφειν δήλωνε τη συνουσία, ίσως από τη λέξη οιφός που σημαίνει πέος). Τα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται από την αρχαϊκή περίοδο, γύρω στον 6ο αιώνα π.Χ.

aegeanΦωτογραφία από τις ανασκαφές στην Αστυπάλαια


Όμως αντίστοιχα ευρήματα
και ακόμα αρχαιότερα αφού χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα π.Χ. έχουν βρεθεί και στην αρχαία Θήρα.

Συγκεκριμένα, όπως διαβάζουμε εδώ:

«Στο νοτιοανατολικό άκρο της αρχαίας πόλης της Σαντορίνης, εκεί όπου καταλήγει ο δρόμος, υπάρχει το ιερό του Καρνείου Απόλλωνα, και πίσω του υψώνεται ένας αναλημματικός τοίχος, σχεδόν ακέραιος, που στηρίζει την πλατεία όπου οι κάτοικοι γιόρταζαν στο τέλος του καλοκαιριού τα Κάρνεια. Πίσω από το μεγάλο τοίχο ήταν και το γυμνάσιο των εφήβων. Στην πλατεία τελούνταν εορτές προς τιμήν του θεού, γυμνοπαιδιές. γυμναστικοί αγώνες και υποθέτουν ότι υπήρχε κάποια σχέση μεταξύ της λατρείας του Καρνείου Απόλλωνα και των δοκιμασιών της εφηβείας. Οι τελετουργίες που λάβαιναν χώρα αφορούσαν την εκπαίδευση των εφήβων και ταυτίζονταν και με την ερωτική αφροδίσια μύηση. Οι λιπαρές παλαίστρες, η σκόνη μέσα στην κάψα του ήλιου που μεσουρανεί, η θέα των γυμνών σωμάτων, η κούραση των αγωνισμάτων, η δροσιά των εφήβων από την κωπήρεια έκκριση που στάζει πάνω στην άμμο αφήνοντας αποτύπωμα ερεθισμένου πέους.»

aegean2Eύρημα από τη Σαντορίνη


«Πάνω στους λείους βράχους
ενός μικρού φυσικού σπηλαίου, προσιτού από την αυλή του γυμνασίου, οι έφηβοι εραστές χάραζαν συγχαρητήρια προς τους ερωμένους. Μερικές από αυτές τις λάγνες επιγραφές έχουν δημιουργήσει εδώ και έναν αιώνα σούσουρο στην κοινότητα των αρχαιολόγων:

"Ο ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΑΣ ΣΥΝΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ, Ο ΤΙΜΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΜΦΕΡΗΣ ΚΙ ΕΓΩ ΣΥΝΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΜΕ[.".
Ο ΕΜΠΥΛΟΣ . ΕΙΝΑΙ ΠΟΡΝΟΣ. Ο ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ ΣΥΝΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ . ΧΟΡΕΥΕ ΜΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛ(Λ)ΩΝΑ.
"Ο ΚΡΙΜΩΝ ΣΥΝΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΕΔΩ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΟΤΙΩΝΑ".
"ΜΑ ΤΟΝ ΔΕΛΦΙΝΙΟ, Ο ΚΡΙΜΩΝ ΣΥΝΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ Μ' ΕΝΑ ΑΓΟΡΙ, ΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΒΑΘΥΚΛΗ".
"Ο ΠΥΜΙΚΗΔΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΚΑΜΟΤΑ".
"Ο ΚΡΙΜΩΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ."
"Ο ΑΙΝΗΣΙΣ ΕΙΝΑΙ ΡΩΜΑΛΕΟΣ, Ο ΜΕΝΙΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΣ"
".] ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ [Φ]ΑΝΟΚΛΗ"
"Ο ΚΥΔΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ".
"Ο ΚΟΡΑΞ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ .]ΡΟΝΟΥ'.»

aegean3

aegean4Το ιερό του Καρνείου Απόλλωνα και μερικά από τα βράχια όπου βρέθηκαν οι επιγραφές στη Σαντορίνη.


To ίδιο και στη διάσημη Χρυσοσπηλιά της Φολεγάνδρου
, σε ευρήματα που χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα π.Χ. και φτάνουν μέχρι τη ρωμαϊκή περίοδο. Αντιγράφουμε και πάλι από εδώ:

«Στη δυσπρόσιτη Χρυσοσπηλιά της Φολεγάνδρου, οι νέοι άντρες σκαρφάλωναν σε βράχια κοφτερά και κάθετα πολλά μέτρα πάνω από τη θάλασσα, για να δώσουν στην ψυχή τους φτερά και για να αποδείξουν ίσως τον έρωτά τους. Πρέπει να ήταν κάποια διαβατήρια τελετουργία της εφηβείας, μετά την οποία ο νέος ενσωματωνόταν στην κοινωνία των ενηλίκων. Μπορεί όμως απλά τη δοκιμασία αυτή να την αφιέρωναν στον ιδανικό εραστή και στην ιδανική γυναίκα. Κρατώντας αναμμένες δάδες προχωρούσαν ανάμεσα σε μεγάλους σταλακτίτες και σταλαγμίτες και στο βάθος της σπηλιάς, μετά από αναρρίχηση στα υγρά τοιχώματα, έφταναν σε ένα μικρό άνοιγμα απ' όπου περνούσαν έρποντας στη δεύτερη μεγάλη αίθουσα, στο κέντρο της οποίας υπήρχε ένας φαλλόμορφος σταλαγμίτης κι εκεί, στα τοιχώματα και στην οροφή, έγραφαν το όνομά τους και το όνομα του ερωμένου συνοδευόμενο από κάποιο εγκώμιο όπως: ΟΜΟΡΦΟΣ!»

aegean5

aegean6


Την παραπάνω φωτογραφία
τράβηξα πέρσι σε ένα ταξιδιωτικό γραφείο του νησιού, καθώς η πρόσβαση στο σπήλαιο δια θαλάσσης είναι ιδιαίτερα δύσκολη, ειδικά όταν φυσούν βόρειοι άνεμοι. Στο κείμενο που συνοδεύει τις φωτογραφίες διαβάζουμε:

«Όπου η φύση άφησε ακάλυπτα σημεία, οι έφηβοι της εποχής - επισκέπτες της σπηλιάς φρόντιζαν να τα καλύψουν αναγράφοντας παντού το όνομά τους παντού όπου υπήρχε χώρος. Όχι μόνο στα πλευρικά τοιχώματα αλλά και στην οροφή των θαλάμων έγραφαν. Και έγραφαν σε στίχους ή αδιάφορα, βιαστικά ή φροντισμένα, σωστά ή ανορθόγραφα, γενικά όπως επέτρεπαν οι συνθήκες. Πολλές φορές πρόσθεταν και ένα επίθετο δηλωτικό του τόπου καταγωγής τους όπως Σερίφιος, Κρης, Ηλείος.

Η παρουσία των εφήβων είναι ζωντανή στη Χρυσοσπηλιά και το ονοματολόγιο πάνω στα τοιχώματα, διατρέχει τόσους αιώνες από την αρχαϊκή ως τη ρωμαϊκή περίοδο. Οι πιο λείοι βράχοι με μεγάλες επιφάνειες που προσφέρονταν περισσότερο χρησιμοποιήθηκαν σαν "πίνακας" με δεκάδες ονόματα γραμμένα και ανάμεσά τους ορισμένες ενδεικτικές φράσεις με ιδιαίτερο νόημα όπως "Πυθαγόρας Μανία παίδων". Υπάρχουν ονόματα μεγάλων ανδρών όπως Θεμιστοκλής, Καλλίμαχος, Αντίπατρος, υπάρχει και Απόλλων, υπάρχουν και πολλά άγνωστα ονόματα. Τα γυναικεία σπανίζουν.»

 

Με αφορμή λοιπόν την πρόσφατη ανακάλυψη στην Αστυπάλαια, μερικές ακόμα πληροφορίες που μπορεί να φανούν χρήσιμες σε όσες και όσους σκοπεύουν να επισκεφτούν τα νησιά του Αιγαίου αυτό το καλοκαίρι. Ένα τοπίο που από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει να εμπνέει τον ερωτισμό των ανθρώπων. Και ευρήματα που αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά πόσο μεγάλη σημασία έπαιξε ο έρωτας μεταξύ αρρένων και πόσο έντονη ήταν η κοινωνική και τελετουργική του διάσταση κατά την αρχαϊκή περίοδο, την εποχή δηλαδή που διαμορφώθηκε ο ελληνικός πολιτισμός.

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Η ΜΟΥΣΑΤΗ ΑΓΙΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ

[Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να διαβάσετε και τα σχετικά σχόλια]

saint wilgefortis1

Ένα αξιοθέατο που έγινε ξαφνικά επίκαιρο

Η νίκη της Κοντσίτα Βουρστ πριν δύο μήνες στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού έχει κάνει τους υπεύθυνους του αυστριακού τουρισμού να τρίβουν τα χέρια τους. Και όχι μόνο για την μεγάλη αύξηση στις αφίξεις που αναμένεται εν όψει του διαγωνισμού τον ερχόμενο Μάιο. Αλλά και γιατί η νίκη της έφερε ξανά στην επικαιρότητα την ιστορία μιας ξεχασμένης μεσαιωνικής αγίας που κάποτε υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής στην πατρίδα του Μότσαρτ. Πρόκειται για την περίεργη ιστορία μιας γυναικείας μορφής με μούσι που πρωταγωνιστεί σε σκηνές σταύρωσης διάφορων μεσαιωνικών εκκλησιών ανά την Ευρώπη.

Η ιστορία της έχει ως εξής: Η αγία Βιλγκεφόρτις ήταν μια πριγκίπισσα που ζούσε κάπου στην Πορτογαλία όταν ο ειδωλολάτρης πατέρας της αποφάσισε να την παντρέψει με τον επίσης παγανιστή βασιλιά της Σικελίας. Καθώς η ίδια είχε κρυφά βαφτιστεί χριστιανή, παρακάλεσε την Παναγία να την βοηθήσει να αποφύγει τον γάμο. Η απάντηση στις προσευχές της ήταν το πρόσωπό της να καλυφθεί από ένα μούσι, κάτι που έκανε τον επίδοξο σύζυγο να ακυρώσει τον γάμο και τον πατέρα της να την τιμωρήσει με σταύρωση. Σε πολλές αναπαραστάσεις κάτω από τον σταυρό της παίζει ένας βιολιστής. Σύμφωνα με τον θρύλο ένας φτωχός βιολιστής κατηγορήθηκε ότι έκλεψε το ασημένιο γοβάκι από ένα γλυπτό της αγίας. Ο ίδιος ζήτησε πριν θανατωθεί να παίξει για ακόμα μια φορά μπροστά στο γλυπτό. Όταν και το δεύτερο γοβάκι έπεσε στα χέρια του, οι αρχές κατάλαβαν ότι είναι αθώος.

Η αγία υπήρξε σημαντικό στοιχείο του μεσαιωνικού φολκλόρ σε πολλές περιοχές της Ευρώπης καθώς πολλές γυναίκες προσεύχονταν σε αυτήν όταν οι άντρες τους τις κακομεταχειρίζονταν. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση της επίσημης εκκλησίας που θεωρούσε ότι η εικόνα της αποτελεί «διαστρέβλωση» της Σταύρωσης του Ιησού και τελικά την έβγαλε από το εορτολόγιο. Η αγία θα είχε παραμένει ξεχασμένη αν η νίκη της Κοντσίτα δεν είχε δώσει στους υπεύθυνους αυστριακών μουσείων την ιδέα να χρησιμοποιήσουν την εικόνα της για να προσελκύσουν επισκέπτες! Στο Χορν, μια μικρή πόλη της νότιας Αυστρίας, οι τουρίστες κατακλύζουν το τοπικό μουσείο όπου ένα μεσαιωνικό γλυπτό της αγίας εκτίθεται δίπλα σε δημοσιεύματα για τη νίκη της Κοντσίτα. Μάλιστα ο διευθυντής του μουσείου εκφράζει την ελπίδα να τους επισκεφτεί η ίδια η Κοντσίτα για ακόμα μεγαλύτερη διαφήμιση...

saint wilgefortis2

Η έκθεση στο Χορν της Αυστρίας

saint wilgefortis3

Άγαλμα της αγίας πάνω στον σταυρό από το επισκοπικό μουσείο του Γκρατς στην Αυστρία

saint wilgefortis4

Άγαλμα της αγίας από το συγκρότημα του Λορέτο στην Πράγα

saint wilgefortis5

Άγαλμα της αγίας στο Σεντ Ετιέν της Γαλλίας

saint wilgefortis6

Η εικόνα της αγίας υπήρξε έμπνευση και για το διάσημο καλλιτεχνικό δίδυμο των Πιερ και Ζιλ που υπογράφουν το έργο «H οσιομάρτυς»


Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
τιμούσε τη μνήμη της αγίας Βιλγκεφόρτις, όπως είναι γνωστή στη βόρεια Ευρώπη, στις 20 Ιουλίου. Αυτό μέχρι το 1969 οπότε και αποφάσισαν ότι η ιστορία της αποτελεί θρύλο και ότι η αγία δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο. Η ετυμολογία του ονόματός της διχάζει τους ειδικούς, καθώς άλλοι θεωρούν ότι προέρχεται από τα λατινικά («ισχυρή παρθένος») και άλλοι από τα αρχαία γερμανικά («ιερό πρόσωπο»). Το όνομα δεν έχει και τόση σημασία αφού σε άλλα μέρη της Ευρώπης είναι γνωστή με άλλες ονομασίες όπως Kümmernis (θλιμμένη) στην Αυστρία και Liberata (η ελευθερώτρια) στη νότια Ευρώπη.

Πάντως οι αγίες με μούσι δεν αποτελούν αποκλειστικότητα των καθολικών χριστιανών αφού αντίστοιχη ιστορία υπάρχει και στην ορθόδοξη παράδοση, όπως έχουμε δει εδώ. Πρόκειται για την ιστορία του άγιου Ονούφριου που, πριν αποφασίσει να αγιάσει, ήταν γυναίκα και μάλιστα πόρνη και πολύ όμορφη. Για να σταματήσουν να την προσεγγίζουν οι άντρες, παρακάλεσε τον Θεό να την κάνει άσχημη. Πράγματι απέκτησε γενειάδα, χωρίς όμως να απολέσει και τα γυναικεία της χαρακτηριστικά όπως βλέπουμε και στην παρακάτω τοιχογραφία από τη λεγόμενη «εκκλησία των φιδιών» στα Κόραμα της Καππαδοκίας.

cappadocia1

cappadocia2

cappadocia3


Και βέβαια οποιαδήποτε αναφορά
σε κυρίες με μούσια δεν θα μπορούσε να παραλείψει την Χατσεψούτ, φαραώ της 18ης δυναστείας που κυβέρνησε την αρχαία Αίγυπτο τον 15ο αιώνα π.Χ. και συνέδεσε το όνομά της με μια εικοσαετία ειρήνης και ευημερίας. Σε πολλές αναπαραστάσεις η βασίλισσα απεικονίζεται φορώντας ένα τελετουργικό μούσι για να υπογραμμίσει την απόλυτη εξουσία της ως φαραώ της Αιγύπτου. Αυτή τη μορφή έχουν και τα αγάλματα που βλέπετε πιο κάτω και προέρχονται από το ταφικό της μνημείο στην Κοιλάδα των Βασιλέων.

chatsepsuth


Για το τέλος,
θα μεταφερθούμε από την αρχαία Αίγυπτο στη σύγχρονη εποχή και συγκεκριμένα στη Γαλλία. Εκεί δραστηριοποιείται από το 2008 η φεμινιστική ομάδα La Barbe («To Μούσι»). Τα μέλη της εμφανίζονται με ψεύτικα μούσια σε διάφορες πολιτικές, επιχειρηματικές, επιστημονικές και μιντιακές εκδηλώσεις, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να διαμαρτυρηθούν για τον ανδροκρατούμενο χαρακτήρα των συγκεκριμένων εκδηλώσεων. Η φωτογραφία παρακάτω προέρχεται από διαμαρτυρία τους σχετικά με την κάλυψη της υπόθεσης του Ντομινίκ Στρος-Καν από τα γαλλικά media.

la barbe

Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

ΜΟΥΝΤΙΑΛ: ΓΔΥΣΕ ΤΟΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ

[ Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να διαβάσετε και τα σχετικά σχόλια. Όπως μπορείτε να δείτε και στο τέλος αυτής της ανάρτησης, το κείμενο βρέθηκε στην πρώτα πεντάδα των πιο διαβασμένων της A.V. την περασμένη εβδομάδα. Σας ευχαριστώ!]

marchisio 8


Τώρα υπάρχει site και γι’ αυτό
 

Αν κάποτε ο ένας μήνας που διαρκεί το Μουντιάλ κάθε τέσσερα χρόνια έμοιαζε με «εξορία» για τις γυναίκες και τους γκέι άντρες, φέτος αυτός ο κανόνας φαίνεται να έχει διαψευστεί πανηγυρικά. Η επέλαση της μετροσεξουαλικότητας στα γήπεδα και οι λίστες με τους «πιο καυτούς ποδοσφαιριστές» που αναρτούν σχεδόν καθημερινά ιστοσελίδες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη (ανάμεσά τους πλέον και αμερικάνικα μεγαθήρια όπως το Buzzfeed) έχουν μετατρέψει το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου σε πραγματικό... τουρνουά οφθαλμολαγνείας.

Μήπως λοιπόν είμαστε αντιμέτωποι με έναν «ανάποδο σεξισμό» που πλέον μετατρέπει και τους άντρες αθλητές σε σεξουαλικά αντικείμενα εμπορευματοποιώντας το ανδρικό σώμα; Μάλλον όχι αν θυμηθούμε πως ζούμε ακόμα σε έναν κόσμο όπου ο κάμεραμαν είναι πολύ πιθανότερο να εστιάσει σε κάποια καλλίγραμμη θηλυκή ύπαρξη στις κερκίδες παρά σε έναν παίκτη που θα ζεσταθεί και θα βγάλει το μπλουζάκι του. Και ότι πολύ συχνά ο μόνος τρόπος για να ενδιαφερθούν οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες φίλαθλοι για τις επιδόσεις μιας γυναίκας αθλήτριας είναι τα πλούσια κάλλη της (π.χ. στο τένις ή το μπιτς βόλεϊ).

Αντίθετα οι άντρες αθλητές δεν φαίνεται να κινδυνεύουν από μία τέτοια μονοδιάστατη απεικόνιση αφού μια σέξι εμφάνιση σπάνια επισκιάζει τις επιδόσεις τους στο γήπεδο. Αυτό που ζούμε είναι μια μεταβολή των ισορροπιών, με τις γυναίκες και τους γκέι άντρες να αμφισβητούν έμπρακτα την πρωτοκαθεδρία του ετεροφυλόφιλου ανδρικού βλέμματος. Διεκδικώντας και αυτοί το μερίδιό τους στο δημοφιλέστερο άθλημα του πλανήτη με το δικό τους βλέμμα, το δικό τους χιούμορ και τους δικούς τους κώδικες. Για τους γκέι βέβαια, η ομοερωτική διάσταση των πανηγυρισμών στο γκαζόν ή στα αποδυτήρια προσφέρει ένα επιπλέον bonus...

Για όσες και όσους «βλέπουν το παιχνίδι διαφορετικά» φτιάχτηκε και η ιστοσελίδα Hashtagshirtless που αναλαμβάνει να ξεναγήσει τους αρχάριους στις πιο σέξι ανδρικές παρουσίες του φετινού Μουντιάλ. Επιλέγοντας πρώτα μία από τις 32 εθνικές ομάδες που συμμετέχουν στο φετινό Κύπελλο και στη συνέχεια το νούμερο στη φανέλα του παίκτη που σας ενδιαφέρει, το site αναλαμβάνει να σας βρει φωτογραφίες του με όσο το δυνατόν λιγότερα ρούχα! Ιδού μερικά από τα αποτελέσματα των αναζητήσεων:


Αργεντινή, νο22 (Λαβέτσι)

lavezzi 22

Βραζιλία, νο7 (Χουλκ)

Hulk 7

Βέλγιο, νο11 (Μιραλάς)

kevin mirallas 11

Ελλάδα, νο23 (Ταχτσίδης)

taxtsidis23 
Γαλλία, νο9 (Ζιρού)

giroud9 
Γερμανία, νο10 (Ποντόλσκι)

lukas podolski 10

Ισπανία, νο16 (Ράμος)

U019766_026

Ολλανδία, νο9 (Βαν Πέρσι)

Robin_van_Persie 9

 

Και αυτά δεν είναι τίποτα. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που ο πισινός τους έχει λογαριασμό στο …Twitter. Και άλλοι που διαμαρτύρονται όταν τους γδύνουν οι παπαράτσι, όχι όμως και όταν τους γδύνουν οι διαφημιστές με αντάλλαγμα παχυλά συμβόλαια...

Πάντως όσο κι αν οι παίκτες πλέον φλερτάρουν ανοιχτά με το πορτοφόλι των γκέι καταναλωτών ποζάροντας για φωτογραφίσεις εσωρούχων και όχι μόνο, η ύπαρξη ανοιχτά γκέι ποδοσφαιριστών στα γήπεδα παραμένει ευσεβής πόθος. Και πως να μην είναι έτσι όταν η FIFA αρνείται να τιμωρήσει το Μεξικό και τη Βραζιλία για τα ομοφοβικά συνθήματα που ακούστηκαν από τους οπαδούς τους στο γήπεδο; Aν αυτά συμβαίνουν στη Λατινική Αμερική, μπορούμε να φανταστούμε πόσο χειρότερα θα είναι τα πράγματα όταν το Μουντιάλ ταξιδέψει στη Ρωσία σε τέσσερα χρόνια ή στο Κατάρ το 2022.

Αντί λοιπόν να ρίχνουν το βάρος στους ώμους των γκέι ποδοσφαιριστών ζητώντας του  να αποκαλυφθούν κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ, θα ήταν πιο αποτελεσματικό αν οι υπεύθυνοι φρόντιζαν να δημιουργήσουν για αυτούς ένα πιο ασφαλές περιβάλλον στα γήπεδα, τιμωρώντας τα περιστατικά ομοφοβίας με την ίδια αυστηρότητα που αντιμετωπίζουν τα περιστατικά ρατσισμού...

athvoice

 


Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΤΕ ΝΙΡΟ

[Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να διαβάσετε και τα σχετικά σχόλια.]

robert de niro father and son 

Στην ταινία για τον γκέι πατέρα του

Δεν συμβαίνει συχνά ένας αστέρας του Χόλιγουντ να αναλαμβάνει την παραγωγή μιας ταινίας με θέμα τον ίδιο του τον πατέρα. Πόσο μάλλον όταν ο πατέρας του είχε το ίδιο όνομα με τον ίδιο και υπήρξε επίσης καλλιτέχνης - αν και παραγνωρισμένος σε σχέση με τον διάσημο γιο του. Αυτή είναι σε λίγες γραμμές η ιστορία πίσω από το ντοκιμαντέρ " Εις μνήμη του καλλιτέχνη Ρόμπερτ ντε Νίρο του πρεσβύτερου" που προβλήθηκε στις 9 Ιουνίου από το αμερικάνικο συνδρομητικό κανάλι HBO.

Με το επίκεντρο της εικαστικής σκηνής να μετακινείται από τη σπαρασσόμενη από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Ευρώπη στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, ο Ρόμπερτ ντε Νίρο πατέρας συμπεριλαμβανόταν για ένα διάστημα στα ανερχόμενα αστέρια της νεοϋορκέζικης σκηνής, με το όνομά του να φιγουράρει δίπλα σε καλλιτέχνες που έμελλε να γίνουν διάσημοι όπως ο Μαρκ Ρόθκο και ο Τζάκσον Πόλοκ. Καθώς όμως το κύμα της αφαίρεσης και στη συνέχεια η ποπ-αρτ επικράτησαν ολοκληρωτικά, η περισσότερο παραστατική ζωγραφική του Ντε Νίρο που θύμιζε παλιούς γάλλους δασκάλους όπως ο Ματίς και ο Μπονάρ άρχισε να περνάει στο περιθώριο. Ο ίδιος αποφάσισε να μην ρίξει νερό στο κρασί του ακολουθώντας τις διάφορες καλλιτεχνικές "μόδες".

To 1941 παντρεύτηκε την επίσης προικισμένη ζωγράφο Βιρτζίνια Αντμάιραλ, άρχισαν όμως να ζουν χωριστά όταν ο μοναχογιός τους ήταν μόλις τριών ετών και πήραν διαζύγιο όταν ο μικρός Μπόμπι έκλεισε τα 12. Παρά τον χωρισμό, ο πατέρας του συνέχισε να μένει κοντά τους στο Μανχάταν και να περνάει χρόνο με τον γιο του τον οποίο λάτρευε. Οι εξορμήσεις του στις κινηματογραφικές αίθουσες συγκαταλέγονται στις αγαπημένες αναμνήσεις του διάσημου ηθοποιού από τη ζωή με τον πατέρα του.

Σαν αποτέλεσμα ο Ντε Νίρο υιός μπόρεσε να παρακολουθήσει από κοντά τη μάχη που έδινε ο πατέρας του με την κατάθλιψη. Η συνειδητοποίηση πως το έργο του δεν θα τύχαινε αναγνώρισης όσο ζούσε διαπλέκεται με την εξίσου οδυνηρή συνειδητοποίηση ότι είναι ομοφυλόφιλος σε μια εποχή που καταδίκαζε τους ομοφυλόφιλους στην απόλυτη μοναξιά. Στην ταινία, ο υιός Ντε Νίρο διαβάζει μερικά αποσπάσματα από το ημερολόγιο του πατέρα του:

«Αν ο Θεός δεν ήθελε να είμαι ομοφυλόφιλος, ένα γεγονός που μου προκαλεί τέτοια ενοχή, θα μου έβρισκε μια γυναίκα να με αγαπάει και να την αγαπώ, ή τουλάχιστον θα φρόντιζε να με ενδιαφέρουν σεξουαλικά οι γυναίκες ως σύντροφοι.»

«Αυτή τη στιγμή δεν έχω καν το κουράγιο να πλύνω τα πινέλα μου που τα έχω αφήσει στο νέφτι εδώ και μέρες. Ίσως να είναι αλήθεια ότι ο έρωτας σε βρίσκει χωρίς να χρειάζεται εσύ να τον ψάξεις, αλλά έχω πάψει πια να περιμένω πως θα έρθει να χτυπήσει την πόρτα μου. Τα χάπια δεν με βοηθούν, ούτε και οι προσευχές. Θεέ μου, έχει περάσει τόσος καιρός από τότε που μπορούσα να τριγυρίζω μόνος ψάχνοντας μια γκαλερί ή έναν εραστή - οτιδήποτε απ' τα δύο βρισκόταν στον δρόμο μου.»

«Το να είναι κανείς ζωγράφος είναι μία κλίση, όπως και το να είναι κανείς ομοφυλόφιλος. Θα πρέπει να βρω τη δύναμη να συνεχίζω να δουλεύω χωρίς καμιά ελπίδα αναγνώρισης είτε πριν είτε μετά τον θάνατό μου. Όπως πρέπει να βρω τη δύναμη και να δεχτώ πως θα περάσω τη ζωή μου μόνος, χωρίς την παραμικρή ελπίδα κάποιου συναισθηματικού δεσμού.»

Ο πατέρας Ντε Νίρο υπήρξε ιδιαίτερα περήφανος για τις επιτυχίες του γιου του στο σινεμά, αν και τον πονούσε το γεγονός ότι τελικά το όνομά του δεν θα γινόταν διάσημο χάρη στο δικό του έργο. Πέθανε το 1993 από καρκίνο του προστάτη σε ηλικία 71 ετών. Ο γιος του αποφάσισε να κρατήσει το ατελιέ του στο Σόχο ακριβώς όπως ήταν όταν πέθανε, γεμάτο πινέλα, βιβλία και εκατοντάδες πίνακες, πολλοί από τους οποίους είναι ανολοκλήρωτοι. Σε αντίθεση με τα ατελιέ πολλών διάσημων ζωγράφων στο Μανχάταν που έχουν γίνει μουσεία, το ατελιέ του Ντε Νίρο είναι ένα είδος ιδιωτικού βωμού του διάσημου γιου προς τον παραγνωρισμένο πατέρα. Κάποιοι από τους πίνακες κρέμονται πλέον σε περίοπτη θέση στο σπίτι του Ντε Νίρο αλλά και στο εστιατόριο που έχει ανοίξει στη Νέα Υόρκη.

H συγκίνηση του μεγάλου ηθοποιού είναι έκδηλη όταν μιλάει για τους λόγους που τον κάνουν να θέλει να διατηρήσει τη μνήμη του πατέρα του ζωντανή:


«Ο λόγος που κράτησα το ατελιέ
είναι τα παιδιά μου. Για να γνωρίζουν τι ακριβώς έκανε ο παππούς του. Όταν ήμουν μικρός δεν έδειχνα ενδιαφέρον για τη δουλειά του. Καταλαβαίνω τώρα πόσο σημαντικό είναι για τα παιδιά να εκτιμούν αυτά που μοιράζονται οι γονείς τους μαζί τους. Μετανιώνω που εγώ δεν έκανα το ίδιο. Και αισθάνομαι πως σήμερα είναι υποχρέωση μου απέναντι στον πατέρα μου να καταγράψω αυτά που έκανε όσο βρισκόταν στη ζωή.»

Και μερικά από τα έργα του καλλιτέχνη. To δεύτερο είναι εμπνευσμένο από τον ομώνυμο ρόλο της Γκρέτα Γκάρμπο στην ταινία Άννα Κρίστι. Η μελαγχολία και η αίσθηση της απομόνωσης που έβγαζε στην οθόνη η μεγάλη σουηδέζα σταρ φαίνεται πως ασκούσε ιδιαίτερη έλξη στην ψυχοσύνθεση ενός καλλιτέχνη που αντιμετώπιζε παρόμοια συναισθηματικά ζητήματα.

robert de niro2 robert de niro3 robert de niro4