.

.
Κάθε Δευτέρα στην Athens Voice (κλικ)

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2006

ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ: ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑΣ;

Τρίτη 9 Νοεμβρίου 1999 8 το βράδυ στο Παρίσι, στην αίθουσα του Συνταγματικού Συμβουλίου. Μέσα στην τεταμένη ατμόσφαιρα, ένας από τους δικαστές διαβάζει την απόφαση σχετικά με τη συνταγματικότητα του νόμου για το Σύμφωνο Συμβίωσης (στα γαλλικά PaCS – Κοινωνικό Σύμφωνο Αλληλεγγύης). Εκτός από τους δημοσιογράφους μόνο λίγοι προνομιούχοι -ανάμεσά τους εκπρόσωποι των οργανώσεων που στηρίζουν τη νέα νομοθεσία- είναι παρόντες στην αίθουσα. ΄Εξω περιμένουν λιγοστοί πολέμιοι. Το Συμβούλιο βάζει μια για πάντα τέλος στις ελπίδες τους για μια ανατροπή της τελευταίας στιγμής μετά από 13 μήνες άγριων διαξιφισμών, και αποδέχεται ότι ο νόμος συμφωνεί με το πνεύμα του γαλλικού συντάγματος. Ξέσπασμα ενθουσιασμού μέσα στη σεπτή αίθουσα. Στις 18 του μήνα, μόλις τρεις ημέρες μετά τη δημοσίευση του νόμου, ο Ντομινίκ Αντάμσκι και ο Φρανσίς Ντεκένς γίνονται το πρώτο ζευγάρι που θα υπογράψει Σύμφωνο Συμβίωσης (στις 24 Φεβρουαρίου του 2006 παντρεύτηκαν στο Βέλγιο).
Επτά χρόνια μετά καμιά από τις θεομηνίες που προέβλεπαν οι αντίπαλοι της νέας νομοθεσίας δεν έχει πλήξει τη Γαλλία! Οι αρχικοί ενδοιασμοί κάποιων βουλευτών της (τότε) αριστερής πλειοψηφίας έδωσαν φτερά στους συντηρητικούς βουλευτές οι οποίοι και επιστράτευσαν την πλέον καλπάζουσα φαντασία τους κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Μεγάλο σουξέ στο ρεπερτόριό τους είχε ο παραλληλισμός της ομοφυλοφιλίας με τη ζωοφιλία. «Το Σύμφωνο Συμβίωσης μοιάζει με καυτή πατάτα που οι δήμαρχοι θα πετάξουν στους δικαστές και αυτοί στις κτηνιατρικές υπηρεσίες!» ξεσπάει ένας συντηρητικός βουλευτής. ΄Ενας άλλος αποκαλεί το νομοσχέδιο «Σύμφωνο Επίκτητης Ανοσολογικής Συμβίωσης», ενώ ένας τρίτος δεν διστάζει να συσχετίσει την ομοφυλοφιλία με την παιδεραστία και αναρωτιέται: «Πώς θα μπορούμε από δω και πέρα να ορίζουμε το έγκλημα της παιδοφιλίας;». Κάποιος συνάδελφός τους δηλώνει στη Φιγκαρό: «Την ώρα που δημιουργούμε αναμορφωτήρια για τους νέους, είναι παράδοξο να θέτουμε σε κίνδυνο τον θεσμό της οικογένειας με το Σύμφωνο Συμβίωσης». Η πιο διάσημη πολέμιος του Συμφώνου, υπερσυντηρητική βουλευτής Κριστίν Μπουτέν, θεωρεί ότι το ίδιο το μέλλον της κοινωνίας τίθεται σε κίνδυνο: «Όσοι πολιτισμοί αποδέχθηκαν την ομοφυλοφιλία ως κανονικό τρόπο ζωής κατέληξαν στην παρακμη». ΄Αλλοι προέβλεπαν αύξηση της εγκληματικότητας: «Το Σύμφωνο Συμβίωσης πρόκειται να αποσταθεροποιήσει την κοινωνία. Εφόσον οι νέοι μας δεν θα έχουν πια αξίες, θα σημειώνονται όλο και περισσότεροι φόνοι, ληστείες και βιασμοί».
΄Εκτοτε κάποιοι πολιτικοί της δεξιάς έχουν εκφράσει τη μεταμέλειά τους για τα επιχειρήματα που μεταχειρίστηκαν τότε, όπως ο Νικολά Σαρκοζί που παραδέχθηκε ότι ενδέχεται να «πλήγωσαν» την ομοφυλοφιλική κοινοτήτα. Κανείς όμως δεν φανταζόταν ότι το Σύμφωνο Συμβίωσης θα γνώριζε τέτοια επιτυχία. Επιτυχία που δεν περιορίζεται στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, αλλά και στους ετεροφυλόφιλους που έχουν εκτιμήσει την απλότητα της διαδικασίας, τόσο κατά τη σύναψη του Συμφώνου όσο και σε περίπτωση διάλυσης. Παρόλο που το Σύμφωνο Συμβίωσης δεν προσφέρει τα ίδια δικαιώματα με τον γάμο, περισσότερα από 263 χιλιάδες ζευγάρια το επέλεξαν τα επτά τελευταία χρόνια και από αυτά μόνο 34 χιλιάδες έχουν χωρίσει σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Μόνο το 2005, 65 χιλιάδες ζευγάρια υπέγραψαν Σύμφωνο Συμβίωσης, αύξηση κατά 51% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Οι ανισότητες παραμένουν

Η άνιση μεταχείριση που προβλέπει για τα ζευγάρια το Σύμφωνο Συμβίωσης σε σχέση με τον γάμο γίνεται ολοένα και λιγότερο αποδεκτή και η πίεση προς την Αριστερά για επέκταση του δικαιώματος του γάμου στα ζευγάρια του ίδιου φύλου έχει σαν αποτέλεσμα η σημερινή κεντροδεξιά πλειοψηφία να ψηφίζει βελτιώσεις ενός νόμου τον οποίο είχε πολεμήσει όταν βρισκόταν στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Τον Ιούνιο του 2006 στα πλαίσια της μεταρρύθμισης του κληρονομικού δικαίου ψηφίστηκαν σημαντικές τροποποιήσεις όπως η πρόβλεψη για καταμερισμό των αγαθών που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της συμβίωσης, ενώ η ελάχιστη περίοδος που απαιτείται για υποβολή κοινής φορολογικής δήλωσης μειώθηκε στον ένα χρόνο από τρία που ήταν μέχρι τότε. Πάντως σημαντικές βελτιώσεις, όπως το δικαίωμα στη σύνταξη του αποθανόντος συντρόφου και η βελτίωση των διαδικασιών όταν ένας εκ των δύο είναι ξένος χωρίς δικαίωμα παραμονής, παραμένουν στα χαρτιά. Αν και πολλά ζευγάρια δεν έχουν επιλέξει το σύμφωνο συμβίωσης -είτε γιατί αρνούνται την επισημοποίηση της σχέσης τους, είτε γιατί προτιμούν τον γάμο- η ανάγκη για αμοιβαία προστασία έχει πείσει πολλούς άλλους: «Υπογράψαμε από έρωτα, αλλά και για λόγους προστασίας» μας εξηγεί ο Ζαν-Λυκ. «Ο σύντροφός μου είναι ιδιοκτήτης ενός σπιτιού. Αν πάθει κάτι μπορώ να μείνω εκεί τουλάχιστον δύο χρόνια.» Υπάρχει επίσης το ζήτημα της υπηκοότητας. Ο Μαρκ και ο Ρούμπεν ήταν το πρώτο ζευγάρι διαφορετικής εθνικότητας που σύναψε Σύμφωνο Συμβίωσης στις 3 Δεκεμβρίου 1999. Ο Μαρκ εξηγεί: «Ήταν ο μόνος τρόπος για να λύσουμε το θέμα της άδειας παραμονής του Ρούμπεν. Δεν ήταν όμως εύκολο και, παρότι ζούσαμε ήδη πέντε χρόνια μαζί, χρειάστηκαν μήνες πριν μπορέσει τελικά να λάβει άδεια παραμονής για οικογενειακούς λόγους». Και τα προβλήματα δεν τελειώνουν εδώ. «Ανησυχούμε για το ζήτημα της κληρονομιάς σε περίπτωση που ένας από μας πάθει κάτι».

Αναμνήσεις

Επιπλέον πολλά ζευγάρια εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για το πόσο στεγνή και γραφειοκρατική είναι η όλη διαδικασία. Το γραφείο του ληξιαρχείου σίγουρα δεν είναι ο πιο ονειρεμένος χώρος για να ενώσουν δύο άνθρωποι τις ζωές τους! Αλλά ακόμα και στις πιο κωμικές περιστάσεις, δεν είναι λίγοι αυτοί που αναζητούν να αντλήσουν κάποιο συναίσθημα από μια διαδικασία που κρατάει το πολύ μερικά λεπτά. «Το κάναμε πριν δύο χρόνια, είχαμε πάει οι δυο μας και δεν είχαμε προβλέψει καμία τελετή» διηγείται ο Τομάς. «Είπαμε ότι το κάνουμε για να πληρώνουμε λιγότερους φόρους και να αγοράσουμε μαζί σπίτι. Αλλά ο συναισθηματισμός της ληξιάρχου μας κατέλαβε εξαπίνης! Μόλις υπογράψαμε τα χαρτιά μας είπε ‘ορίστε, τελείωσε!’ με ένα χαμόγελο στα χείλη και δάκρυα στα μάτια. Ξαφνικά ευχηθήκαμε να είχαμε κάποιον να μας πετάξει ρύζι στα σκαλιά του δικαστηρίου!» Κάτι που εξηγεί για ποιο λόγο πολλοί δήμαρχοι, κυρίως της Αριστεράς, επιθυμούν την καθιέρωση κάποιας τελετής.
Πολλοί θυμούνται με συγκίνηση τη μέρα που τους έγινε η πρόταση. Ο Λωράν διηγείται: «Ήμασταν στο σπίτι των γονιών μου για τα 30ά μου γενέθλια. Την ώρα του γλυκού, ο Γκαμπριέλ σηκώθηκε και ζήτησε από τη μητέρα μου το χέρι μου. Η μαμά μου άρχισε να κλαίει, ο πατέρας μου και οι παππούδες μου είχαν μείνει με ανοιχτό το στόμα! Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν όταν άρχισα και εγώ να κλαίω. Αργότερα όταν μείναμε οι δυο μας, γονάτισε και μου πρόσφερε το δαχτυλίδι μαζί με ένα μπουκέτο λουλούδια. Τί υπέροχη ανάμνηση!» Όταν ο Ερίκ και ο σύντροφός του πήγαν στο δικαστήριο, ένα συνεργείο από εργάτες έκανε επισκευές. «Ο θυρωρός δεν γνώριζε για ποιο λόγο ήμασταν εκεί και μας κοίταγε περίεργα. Εμείς ντυμένοι πολύ επίσημα ανάμεσα στους εργάτες που περιφερόντουσαν μέσα στους φρεσκοβαμμένους διαδρόμους.» Μετά το τέλος της διαδικασίας, το ζευγάρι έψαχνε κάποιον για να τους τραβήξει μια φωτογραφία μπροστά από το δικαστήριο. «Βλέπουμε κάποιον που κατευθύνεται προς την είσοδο. Του ζητάω να μας τραβήξει μια φωτογραφία. Έδειχνε πολύ συνεσταλμένος. Αργότερα μάθαμε ότι ήταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου!».
Για τον Ερίκ και τον ινδικής καταγωγής Σάντος, που σήμερα έχουν χωρίσει, το Σύμφωνο Συμβίωσης ήταν ο μόνος τρόπος για να παραμείνουν μαζί. Υπέγραψαν μετά από πέντε χρόνια συμβίωσης και στην Ινδία, μια χώρα όπου η ομοφυλοφιλία τιμωρείται με δέκα χρόνια φυλάκιση. Ο Ερίκ θυμάται: «Μόλις φτάσαμε με τα χαρτιά μας στο προξενείο, μας υποδέχθηκαν με φανερή ενόχληση. Κανείς δεν είχε μάθει να χειρίζεται το σχετικό λογισμικό! Αναγκαστήκαμε να ξαναπάμε μετά από τρεις εβδομάδες και ευτυχώς που ο Σάντος ήταν προγραμματιστής και μπόρεσε να μπει στον υπολογιστή για να περάσει μόνος του τα δεδομένα, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του πρόξενου. Μία ώρα μετά, τα πιστοποιητικά μας είχαν εκδοθεί και ο ίδιος ο πρέσβυς μας πρόσφερε ένα κοκτέιλ για να μας ευχηθεί.» Για τη Σαγκάν, οι αναμνήσεις δεν είναι τόσο ευχάριστες. «Πήραμε την απόφαση βεβιασμένα για επαγγελματικούς λόγους και έπρεπε να μαζέψουμε γρήγορα τα απαραίτητα έγγραφα και να ειδοποιήσουμε τους δικούς μας. Τηλεφώνησα στη μητέρα μου. ‘Κάντε ό,τι θέλετε’ μου είπε και δεν ήρθε στο δικαστήριο. Η πεθερά μου μας απάντησε ‘Α ναί; να μου βγάλετε ένα αντίγραφο του πιστοποιητικού γιατί δικαιούμαι μια μέρα άδεια’! Όταν έφτασε η μεγάλη μέρα ήταν η χαριστική βολή. Η ληξίαρχος έκανε λάθος στο επώνυμό μου και αρνήθηκε να εκδώσει καινούριο πιστοποιητικό. Η συνέχεια ήταν ακόμα πιο καταστροφική. Οι φωτογραφίες με τις βέρες καταστράφηκαν στην εμφάνιση και το εστιατόριο ήταν απαίσιο!» Δύο χρόνια μετά το ζευγάρι χώρισε. «Μας δέχτηκε ένας εξαιρετικά εξυπηρετικός ληξίαρχος που ανέλαβε την υπόθεσή μας και μας κατατόπισε θαυμάσια σχετικά με τις διαδικασίες που έπρεπε να ακολουθήσουμε. Αυτή τη φορά όλα πήγαν ρολόι, καμία σχέση με δύο χρόνια πριν!» Τέλος υπάρχουν αυτοί που γελάνε ακόμα με την κωμική πλευρά του θέματος. Ο Λωράν υπέγραψε πριν τρία χρόνια στο γαλλικό προξενείο του Λονδίνου. Ο πρόξενος ανάγκασε το ζευγάρι να βγάλει φωτογραφίες μπροστά στο πορτρέτο του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το αποτέλεσμα; «΄Οταν οι φωτογραφίες εμφανίστηκαν τί να δούμε; Τρεις φωτογραφίες του Σιράκ! Εμείς δεν φαινόμαστε πουθενά!»
Επτά χρόνια μετά την υιοθέτησή του, το Σύμφωνο Συμβίωσης είναι πλέον μια κοινωνική πραγματικότητα και κανείς δεν σκέφτεται σοβαρά την κατάργησή του. Αλλά η κοινωνική πίεση για την επέκταση του γάμου στα ζευγάρια του ίδιου φύλου, σίγουρα θα έχει επιπτώσεις σε ένα θεσμό το μέλλον του οποίου πρέπει να εξεταστεί σοβαρά. Ένα μέλλον που αφορά πλέον περισσότερα από 400 χιλιάδες άτομα στη Γαλλία.

11 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Kαι ο Νίκος Δήμου,που του επιτεθήκατε
γαλλικά ξέρει

gay super hero είπε...

Eίπα εγώ ότι δεν ξέρει; Και πότε του επιτέθηκα; Μερικοί έχετε μπερδέψει τη διαφωνία με την επίθεση.

aphrodite είπε...

Οσο σκέφτομαι κάποια στιγμή το βλέμμα με το οποίο τα παιδιά μας (κι όχι τα εγγόνια μας εύχομαι), αυτό το απαξιωτικό το "Μα την Πίστη μου, τι αρχαιολογία που είσαι ρε μάνα!" θα μας αντιμετωπίζουν, όταν θα τους λέμε ότι στον καιρό μας ίσχυαν "αυτά" τα στεγανά, πικρο-χαμογελάω... Και θεοπικρο-θλίβομαι μαζί... Ακατανόητο!!! Και μετά βλέπω και μερικά από τα σχόλια στο μπλογκ του λινκ που σου εκανε ο/η προλαλήσαντας/σασα, και λέω ποιά εγγόνια, δισέγγονα και βάλε... Το νομικό πλαίσιο μας μάρανε!
:(((

erva_cidreira είπε...

Αφροδίτη,
Κι όμως είναι αυτό ακριβώς το νομικό πλαίσιο που με μαραίνει και δεν μου επιτρέπει να ανθίσω, για παράδειγμα να υιοθετήσω παιδιά και να μπορώ να τους διηγηθώ στο μέλλον αυτές τις κατάπτυστες ιστορίες μισαλλοδοξίας.
Γιατί αν μπορούσα να έχω παιδιά, να είσαι σίγουρη ότι θα τα υπερασπιζόμουν με νύχια και δόντια απέναντι σε όλους αυτούς τους φανατικούς που γράφουν στο μπλογκ του Δήμου. Προοδευτικοί και φιλελεύθεροι, σου λέει. Ας γελάσω.

gay super hero είπε...

Tί έγινε βρε παιδιά, μεταφέρθηκε η συζήτησ από αλλού;) Πάντως you are more than welcome:)

gay super hero είπε...

Aφροδίτη γιατί δεν μπορώ να αφήσω σχόλια στο μπλογκ σου; Απλά ήθελα να πω ότι είσαι precious και να μην συγχίζεσαι καθόλου με κανά-δυο γραφικούς που ο μόνος τρόπος για να ασχοληθεί κάποιος μαζί τους είναι να επινοήσουν κάποια φοβερά προσβλητική διατύπωση. Τις ευλογίες σου:)

aphrodite είπε...

@erva,

Καλά, δεν έχω καμμία μα καμμία αμφιβολία στη ζωή μου ότι δύο συνειδητοποιημένοι άνθρωποι (έμφαση στο συνειδητοποιημένος, όχι στο φύλο), μπορούν να μεγαλώσουν το παιδί τους 100 φορές καλύτερα από οποιαδήποτε "αγία οικογένεια", που τα παιδιά απλώς έτυχαν και δεν ήρθαν από αγάπη και λαχτάρα...

Αλλά εκεί που είμαστε ακόμα, και να είναι οι γονείς σωστοί, αν είναι του ίδιου φύλου, ο περίγυρος θα βρει τρόπους να δηλητηριάσει όλη την προσπάθεια και να βάλλει το μικρό με χίλιους τρόπους... Και πόσο να αντέξει κανείς?

Καλά, απέναντι σε αυτούς που λες, κι εγώ που υποτίθεται είμαι εντελώς... mainstream, και δίνω μάχη από πριν να γεννηθούν, τι μου λες τώρα...

Μεγάλη κουβέντα πιάσαμε!

Δεν ξέρω, είμαι πολύ απογοητευμένη, ειλικρινά!
:(

@super-dooper host,

Το μπλογκ - δλδ τα μπλογκς μου (πέραν του "Αρχίζει το Ματς", που ουσιαστικά είναι του Μίκυ απλώς ποστάρισα), τα ετοιμάζω από τέλος Σεπτεμβρίου, με υλικό που είχα γράψει στου ΝΔ (πολύ πράμα, τώρα το βλέπω και κουφαίνομαι!!!) το οποίο το ξεδιαλέγω, το "εικονογραφώ" όπως επιτέλους έχω τη δυνατότητα και το ανεβάζω με κάποια "σειρά". Ενδιάμεσα βάζω και καινούρια κείμενα, λίγο... σύνδεση με τα προηγούμενα και τα επόμενα. Οπότε υπολογίζω σε λίγον καιρό να έχω ξεμπερδέψει με την παρουσίαση παλιού υλικού (αλλά με φρέσκια φωτογραφία, πάντα ελαφρά ως βαρειά ειρωνική!), να με γνωρίσουν και οι καινούριοι στην μπλογκοπαρέα, και να ανοίξω τα σχόλια. Πρώτα στο Comments και μετά στο Sheets (αν τα ανοίξω εκεί βέβαια, σκούρα τα πράματα...). Στο Art ετοιμάζουμε με φίλους πιο ποιητικο-ζωγραφικό-αφιερώματα, αλλά να δούμε αν θα πάρει ο χρόνος να τα ανεβάσω όπως θέλω, οπότε εκεί δεν ξέρω αν θα ανοιχτούν σχόλια και πότε (ήδη με 2 μπλογκς και μερικές επισκέψεις σε φιλικά μπλογκς και πάει, ξημερώνομαι!).

Τι λες, πώς σου ακούγεται το όλο μη-σχέδιο? ΛΟΛ!

Θενξ για το precious (too sweet & tender, really) και προσπαθώ να μην συγχίζομαι, μου επιτρέπω όμως να εκπλήσσομαι με το τι κυκλοφορεί (αδερφάκι μου!!!!!!!). Φαντάσου ότι πλέον δεν ασχολούμαι επ'ουδενί με τρολλς και στα κακόβουλα σχόλια απαντώ εξαιρετικά σπάνια (αν απαντούσα στο τι έχω ακούσει, και γενικώς και εκεί μέσα -γυναίκα, ξανθιά και δε φοβάμαι να υποστηρίξω απόψεις όσο πιο ηθικά μπορώ), ε, όλη μέρα αυτό θα έκανα!
:)))

tifoeus είπε...

να σημειώσω, έστω και καθυστερημένα, ότι το Σύμφωνο Συμβίωσης αποτελεί ένα πολύ επιτυχημένο πείραμα, που αγκαλιάζει όλη τη Γαλλική κοινωνία αφού ένα 15% αφορά ομοφυλόφιλα ζευγάρια, ενδιαφέρει και μας όσους ο γάμος δεν μας αφορά-μιλώ προσωπικά- και πιστεύω ότι μοιάζει ώριμη η στιγμή για να γίνει μια σοβαρή συζήτηση γι αυτό το ενδεχόμενο.
καλημέρα

υγ. σου γράφει ένας πολύ βαρετός μάλλον, άνθρωπος και όχι ιδιαίτερα πάντοτε αστείος, απλά θέλω να σου πω, πως όπως και η ζωή έτσι και η μπλογκόσφαιρα έχει αρκετές ατυχείς ή και δυσάρεστες στιγμές, let them be, καλή καρδιά όπως λέω, από την άλλη μεριά η αίσθηση ήταν ότι αφορούσε πολύ προσωπικά εσάς τους δύο...
Δεν θέλω απάντηση σ΄ αυτό το σχόλιο

desiderius είπε...

Φίλε Gay Super Hero,

Άργησα να το διαβάσω, μα μπράβο, έξοχο ποστ! Ενδιαφέρουσα και η συζήτηση που ακολούθησε. Δύο σημεία:

Για να παραφράσω την aphrodite, αν τέτοια εξωφρενικά επιχειρήματα ακούστηκαν στο γαλλικό κοινοβούλιο, φανταστείτε τι θα ακουστεί στη βουλή και στα κανάλια αν συζητηθεί ποτέ το θέμα εδώ... Θα αργήσει βέβαια: νομίζω οι πολιτικοί μας φοβούνται τόσο το κοινωνικό στίγμα που συνοδεύει την υπόθεση, που δεν βάζουν καν τη λέξη «ομοφυλόφιλος» στο στόμα τους! Μην απογοητεύεστε όμως, θά αργήσει μα θα έρθει η ώρα...

Και το άλλο: Δεν το περίμενα, εγώ που δεν είμαι φίλος των δεσμεύσεων, μα βούρκωσα σχεδόν στις ρομαντικές περιγραφές των ανθρώπων που το έκαναν!

gay super hero είπε...

desiderius ρομαντικό ρεμάλι, πες μας ποια ιστορία σου άρεσε περισσότερο;)

'Οσο για το τί θα ακουστεί και αν θα ακουστεί όταν συζητηθεί η νομιμοποίηση των γκέι ζευγαριών στην Ελλάδα, έχει καμία σημασία; 'Οπως και στη Γαλλία έτσι και εδώ, σημασία έχει το αποτέλεσμα. Δεν πρέπει να δίνουμε σε αυτούς τους ανθρώπους μεγαλύτερη αξία από όση έχουν. Είδα διάφορους γκέι μπλόγκερς να σοκάρονται και να αντιδρούν ανάλογα επειδή στο κομμάτι που έγραψε ο Νίκος Δήμου για την παράσταση του Παπαϊωάννου, δυο-τρεις γραφικοί βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν τα κόμπλεξ τους. Περισσότερη περιφρόνηση σε τέτοια φαινόμενα δεν βλάπτει.

珊珊李 είπε...

情色,成人,A片,自拍,A片,ut聊天室,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品,情趣,色情漫畫,情色網,情色a片,情色遊戲,85cc成人片,嘟嘟成人網,成人網站,18成人,成人影片,成人交友網,成人貼圖,成人圖片區,成人圖片,成人文章,成人小說,成人光碟,微風成人區,免費成人影片,成人漫畫,成人文學,成人遊戲,成人電影,成人論壇,成人,做愛,aio,情色小說,ut聊天室,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,尋夢園聊天室,080視訊聊天室,免費視訊聊天,哈啦聊天室,視訊聊天,080聊天室,080苗栗人聊天室,6k聊天室,視訊聊天室,成人聊天室,中部人聊天室,免費視訊,視訊交友,視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風